Deze 3 leerlingen zijn in ieder geval geslaagd

Deze week kregen alle eindexamenleerlingen in Nederland te horen of ze geslaagd of gezakt waren. Deze krant volgde tijdens de examenperiode drie scholieren. Hoe was hun uitslag?

Alle drie zijn ze geslaagd: Piroska (15), Yoeri (18) en Felisha (17).

„Ik wilde schreeuwen van blijdschap, maar ik kon alleen maar huilen”, zegt Piroska. „Om kwart over drie ging bij ons thuis de champagne al open”, zegt Yoeri. „Mijn moeder had speciaal een vlag gekocht en mijn tas hangt al buiten”, zegt Felisha. „Ik ben zo superblij!”

Vorige maand volgden we hun eindexamens in de krant. Piroska van Leeuwen zweette op Duits en economie tijdens haar vmbo-examen op de Open Schoolgemeenschap Bijlmer in Amsterdam Zuid-Oost. Het viel haar zwaar. Ze wilde zó graag door naar de havo. Yoeri Godfried, havist op het Christiaan Huygens College in Eindhoven, tobde met natuurkunde. Van de vragen over optica en de breking van licht kon hij „geen chocola maken”. En Felisha Aakster van het Willem Lodewijk Gymnasium in Groningen vond Grieks en wiskunde pittig en vooral heel véél.

Maar ze hebben het gehaald. Piroska mag naar de havo. Yoeri gaat in Den Bosch toegepaste biologie studeren en Felisha internationale betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Alle drie blijven ze voorlopig thuis wonen.

Piroska zat vanaf vier uur ’s middags bij de telefoon te wachten. „Het duurde zó lang dat ik toch weer ging twijfelen. Ik was zo zenuwachtig! Toen belde mijn mentrix en zei: je mag naar de havo! Ik had allemaal zevens en zelfs voor Duits had ik nog een zes. Mijn moeder en zusje waren ook in tranen.”

Bij Yoeri ging het anders: als hij was gezakt, zou hij tussen twee en drie uur gebeld worden. Maar de telefoon ging niet en dus knalde de champagne. Hij ging meteen naar school om zijn cijferlijst te halen. „Mijn hoogste cijfer is een 8,6 voor Engels en ik heb maar één 6, voor natuurkunde. Mijn gemiddelde cijfer is een 7,5. Da’s mooi! En ik had me niet eens zo heel goed voorbereid.”

Toen bij Felisha om half 5 de telefoon ging, vroeg ze meteen naar haar gemiddelde cijfer. Dat was een 8, zoals ze gehoopt had. „Nu hoef ik niet te loten.”

Van Piroska’s klas gaan er een stuk of acht door naar de havo. Een van haar vriendinnen is gezakt. „Ik baal ook voor haar. Ze was gewaarschuwd, maar ze wist niet dat het zó slecht zou zijn.” Wat gaat ze nu doen? Een feest geven? Drinken? „Nee, drinken mag ik niet, daarmee wacht ik tot mijn zestiende. En ik ga geen feest geven. Mijn échte feest komt over twee jaar, als ik mijn havo-examen haal. Ik heb nu nog geen idee wat ik later worden wil. Dat is best moeilijk: wat zie je jezelf over twintig jaar doen?” Op vakantie gaat ze ook niet, want haar jongere zusje speelt in een musical en moet elke dag repeteren. „Maar ik ben gewoon meer dan relaxed. Ik ben echt helemaal gelukkig, mijn dag kan niet meer stuk.” Piroska heeft het nieuws meteen op Facebook gezet. „Dan ziet iedereen het in één keer”.

Felisha, die behalve een hardwerkende gymnasiast ook fanatiek tafeltennisster is, had gisteravond haar galabal op school. Ze droeg een „vrolijk gebloemde galajurk”. „Ik heb lekker gedanst en het was heel gezellig! Vanavond gaan we de stad in, naar de disco of de kroeg, net zoals het uitkomt. Ik heb er wel even zin in, een avond helemaal los!”

Yoeri heeft ook grootse plannen: het giet van de regen in Eindhoven, maar deze avond is er hoe dan ook een poolparty, een tuinfeest met zwembad bij vrienden. „Dat zal wel in het water vallen, maar niks kan de pret bederven.” Yoeri geeft ook zelf nog een feest, met een vriend. Daar komen zeker dertig, veertig mensen. Eén daarvan heeft zijn speciale belangstelling, want Yoeri heeft vorige week op het schoolgala „misschien wel mijn aanstaande vriendin ontmoet”. Hij was in smoking, zij – blonde Jovelle – droeg een korte witte jurk. „Er broeit wat”, zegt hij lachend. „Wie weet wordt dat een leuke vakantieliefde. Mooier kan je het niet wensen!”