Chemie ontbreekt bij jacht op vrouwen

Sasha Waltz & Guests, Ensemble Modern: Jagden und Formen (Zustand 2008). Holland Festival. Gezien 16/6 in Zuiveringshal Westergasfabriek. Herhaling 17/6. Inl: www.hollandfestival.nl **

De opera Medea van componist Pascal Dusapin en choreografe Sasha Waltz was twee jaar geleden een van de hoogtepunten van het Holland Festival. Een ingetogen dansopera waarin de emotie steeds prangender werd en het drama door de prachtige balans tussen muziek en dans naar een hoger niveau werd getild.

Die chemie heerst niet tussen Waltz en Wolfgang Rihm, die zijn al herhaaldelijk bewerkte Jagden und Formen (Zustand 2008) nog eens ‘overschilderde’ tot een danscompositie. Het is een lastig stuk, met stotterende klankenreeksen, plotse uithalen, felle, droge percussie en slechts nu en dan tijd voor rust en verstilling. De titel is goed gekozen: het is een ‘jachtig’ stuk.

Bewonderenswaardig is dat Pascal Waltz vormen heeft gevonden die goed combineren met deze lastige, abstracte muziek. De danseressen hippen en trippen, hoekig en staccato, ze zijn alert en snel als jonge vogeltjes. Hun nervositeit is begrijpelijk: in verschillende, kleurige kostuums maken de mannen hun opwachting om de vrouwen mee te sleuren en op te jagen.

Langzaamaan, en zeker als vlak voor het einde drie van de vijftien dansers uitgeput op de grond blijven liggen, ontstaan associaties met Le Sacre du Printemps, maar dan wel een geabstraheerde, weinig dramatische interpretatie. Eigenlijk zijn de meeste confrontaties tussen mannen en vrouwen saai, op een prachtig duet vol intense, inventieve omhelzingen na.

Hoewel Waltz het Ensemble Modern nadrukkelijk op het toneel plaatst, is hun rol beperkt. Soms loopt iemand voor een solo tussen de dansers door, een enkeling wordt opgetild. Dat is veel te mager om over interactie tussen dansers en musici te kunnen spreken.