Mooi belicht, maar te veel flashbacks

Kung Fu Panda 2

Regie: Jennifer Yuh Nelson. In: 190 bioscopen ***

Jarenlang braken animators zich het hoofd over het weergeven van vachten. Een uitdaging, want haren hebben weerbarstige eigenschappen. Al dat zwoegen had resultaat: vacht deint nu volstrekt natuurlijk in de wind.

Hoogste tijd dus voor een nieuwe uitdaging. In het tweede deel van Kung Fu Panda lijkt dat licht. Er is prachtig strijklicht te zien, fijn zacht licht of juist felle stralen die zich niet door bomen laat tegenhouden. In 3D ziet het er allemaal buitengewoon fraai uit.

In Kung Fu Panda 2 neemt de mollige vechtpanda Po het op tegen een sluwe tegenstander: de pauw Shen die China wil vernietigen. Po wordt net als in deel 1 bijgestaan door de Furious Five: een tijgerin, aapje, bid-sprinkhaan, adder en kraanvogel. Hun missie leidt het zestal door het Chinese vasteland, met z’n prachtige pagodes, mistige berglandschappen en overweldigende natuur.

Toch is Kung Fu Panda 2 geen meesterwerk: in het verhaal loopt het een beetje mis. Zo komt panda Po er eindelijk achter dat de gans Mr. Ping niet zijn verwekker is en gaat hij tijdens zijn queeste ook op zoek naar zijn biologische vader. Daarbij speelt een trauma een grote rol, dat op gezette tijden in flashback getoond wordt. Hoewel die flashbacks diepte geven aan het personage Po, houden ze de vertelling op. Dat frustreert nogal.

André Waardenburg