Hoor de ellende in de suikerspin

Das Pop kan zich na veel gedoe over de productie van albums eindelijk weer richten op waar ze goed in zijn: optreden. „We zijn dan een vierkoppige entiteit.”

In België werd de terugkeer van Das Pop vergeleken met de langverwachte comeback van Guns N’Roses. „Een lijdensweg”, noemt zanger Bent Van Looy de aanloop tot hun voorlaatste album met de eenvoudige titel Das Pop, opgenomen in 2004, maar pas in 2009 uitgebracht. De opnamen met de bevriende gebroeders Dewaele van Soulwax als producers gingen zo goed dat Das Pop het album in Engeland wilde uitbrengen. Daar stokte het succesverhaal, want ondanks tientallen geslaagde optredens lukte het niet om een platenlabel bij de internationale plannen te betrekken. Het derde album verscheen met grote vertraging, tot frustratie van de betrokkenen.

Intussen heeft de groep uit Gent de zaken beter voor elkaar. Het nieuwe album The Game werd in korte tijd gemaakt en bevat compacte, toegankelijke popsongs. Met het gerenommeerde label Capitol aan het zakelijke roer kan Das Pop zich toeleggen op datgene wat Bent Van Looy, gitarist Reinhard Vanbergen, bassist Niek Meul en drummer Matt Eccles het liefste doen: optreden.

Van Looy heeft de ontwapenende kwaliteiten van een showman . Hij rent van microfoon naar piano, van piano naar drumstel en weer terug naar voren om het publiek tot meezingen te dwingen. „Bij optredens kan ik mezelf helemaal verliezen”, zegt hij over zijn enthousiasme. „Als we stoppen met nadenken, worden we een vierkoppige entiteit die alles geeft wat we in ons hebben.”

De Londense kunstenaar Mat Maitland begreep meteen waar het bij The Game om moest draaien. Hij ontwierp voor de hoes een macabere circusartiest zonder gezicht, die jongleert met attributen die betrekking hebben op de songs. „ In het ideale geval kijken onze luisteraars naar de hoes of de website, en krijgen ze meteen een idee hoe de muziek zal gaan klinken. Zien en luisteren is één ding in de wereld van Das Pop.”

Een jongleur wekt de associatie met iets leuks, zegt Van Looy, terwijl die van hen een duistere uitstraling heeft. Popmuziek wekt doorgaans een vrolijk gevoel, maar Das Pop wil ook de donkere kanten van het leven laten doorschemeren. „In popmuziek vind ik het boeiend als er een dubbele bodem onder de aantrekkelijke buitenkant zit. Als je er aan krabt, komt daar iets waarachtigs onder vandaan. Een goed voorbeeld zijn de songs van Abba. Ze klinken als één grote suikerspin. Maar als je goed luistert komt daar het meest verschrikkelijke echtscheidingsleed naar boven. Die gelaagdheid proberen wij in onze muziek aan te brengen. Een lekkere melodie zuigt je naar binnen en dan blijkt het over heel serieuze zaken te gaan.”

In de muziek van Das Pop zijn uiteenlopende invloeden te horen. „Popmuziek hangt samen met klank. Een nummer uit de jaren tachtig kun je vaak herkennen aan de productie, zoals een cd van nu in een heel andere hoes zit dan een oude plaat van The Faces. Al die invloeden zitten in onze verfdoos. Wij maken geen hommages of parodieën op dingen die al geweest zijn. Alles wat we ooit goed gevonden hebben, dragen we in ons. Dat zijn de kleuren die we gebruiken in onze muziek. Uiteindelijk maken we er een nieuwe collage, een nieuwe compositie van.”

Van Looy houdt intens van toeren. „Een van de mooiste bijkomstigheden van een leven als popmuzikant is dat je vreemde landen niet als toerist ziet, maar van binnenuit. Ik maak altijd ruimte om vreemde steden te bezoeken. Ik had kunstschilder kunnen worden, een heel eenzaam en introspectief bestaan. Popmuziek is het tegenovergestelde; heel lichamelijk en sociaal. De band is voor mij een geweldig excuus om mij met vrienden te omringen en naar buiten te komen.”

Concerten 16 juni Melkweg, Amsterdam, 20 augustus Pukkelpop, Hasselt. Inl: www.daspop.com