Staar je niet blind op het startsalaris

Naam: Ruben (24)

Opleiding: commerciële economie (hbo) en bedrijfskunde, Rijksuniversiteit Groningen

Functie: productmanager bij een auto-importeur

In dienst sinds: begin 2011

Salariswens: 2.700 euro bruto (eerste salaris)

Wat is je achtergrond?

„Najaar 2010 rondde ik de studie bedrijfskunde af aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ik wilde graag aan de slag in de auto-industrie. De functies lagen daar echter niet voor het oprapen. Er waren wel de nodige vacatures, maar het was moeilijk om binnen te komen als starter zonder relevante werkervaring. Ik heb meerdere keren gesolliciteerd op functies waar één tot twee jaar werkervaring voor werd gevraagd. Zonder succes. Uiteindelijk ben ik door een vooraanstaand werving- en selectiebureau voorgesteld voor een marketingfunctie bij een grote auto-importeur. Ik heb daar twee sollicitatierondes doorlopen en tot slot een gesprek over arbeidsvoorwaarden en salaris gehad.”

Hoe heb je je voorbereid op de salarisonderhandeling?

„In eerste instantie via internet. Dat gaf een redelijk beeld van het gemiddelde startsalaris voor een bedrijfskundige. Ik kwam op een brutosalaris van rond de 2.700 euro uit. Het lastige was alleen dat ik niet helder kreeg op welke manier dat gemiddelde was berekend. Zat er een dertiende maand bij? Was het vakantiegeld in het gemiddelde meegenomen? Belangrijke onderwerpen die mij niet duidelijk werden op de sites die ik bekeek.

„Ik had het geluk dat ik via een gespecialiseerd werving- en selectiebureau bij de auto-importeur aan tafel kwam. Na overleg met het bureau werd me duidelijk dat een startsalaris van 2.700 euro te hoog gegrepen zou zijn. Dat begreep ik ook van oud-studiegenoten die inmiddels aan de slag waren. Voor mezelf heb ik toen een minimum vastgesteld van 2.400 euro bruto per maand. Dat was mede gebaseerd op mijn vaste lasten en bestedingswensen. De precieze invulling van het salaris wilde ik laten afhangen van de doorgroeimogelijkheden en de opleidingskansen bij het bedrijf.”

Hoe verliep de salarisonderhandeling?

„Eigenlijk begon het al meteen in het eerste sollicitatiegesprek. Dat gesprek ging voornamelijk over mijn kwalificaties en motivatie, maar men vroeg al direct naar mijn salariswensen. Ik heb de 2.700 euro toch als uitgangspunt genomen, maar wel aangegeven dat ik me realiseerde dat het vermoedelijk te hoog gegrepen zou zijn. Dat laatste werd bevestigd. Ik heb vervolgens aangegeven wat mijn minimale wens was: 2.400 euro.

„Achteraf gezien kan ik overigens adviseren om bij de onderhandeling over het salaris iets hoger in te zetten dan je minimumwens. Dan hou je in een later stadium meer onderhandelingsruimte. Ik vond het zelf alleen riskant om hoger in te zetten: ik wilde deze baan graag en wist niet of er nog andere kandidaten waren. Ik had weinig zin om het op een paar honderd euro te laten afketsen. Bovendien vond ik het belangrijk om te investeren in de relatie met mijn toekomstige werkgever.”

En dus..?

„In het uiteindelijke arbeidsvoorwaardengesprek kreeg ik een goed aanbod: 2.500 euro bruto. Dus 100 euro boven mijn eigen minimale eis. Bovendien bood men een dertiende maand en vakantiegeld. Het bedrijf betaalt ook mijn pensioenpremie en ik heb een goede bonusregeling. Tot slot bood men me een aantrekkelijk carrièrepad en concrete opleidingsmogelijkheden. Al met al een goed pakket dat ik zonder aarzelen heb aanvaard.

„Ik werk nu bij een groot bedrijf met goede doorgroeimogelijkheden. Dat biedt op langere termijn goede perspectieven, ook op het gebied van salaris. Dat is een belangrijke tip aan andere starters: staar je niet blind op het beginsalaris maar kijk ook naar de ontwikkelingsmogelijkheden op de langere termijn.”

Tobias Reijngoud

De volledige naam van Ruben is bekend bij de redactie.