Q-koorts

I n overtreding waren ze niet, de twee koeien die afgelopen zaterdag probeerden over te steken toen het peloton in razende vaart de Col du Grand Cucheron afdaalde. Ze hadden permissie zich vrij te bewegen in dat gebied. Ik vraag me wel af wie er nu het meest schrok, de renners of de dieren. Terwijl de Spanjaard Landa gekruld op het asfalt bleef liggen – sleutelbeenbreuk – draafden de verwarde beesten met schuddende uiers een stukje met de karavaan mee. Eentje leek me drachtig, die had duidelijk moeite met het tempo.

Als het niet Landa was geweest die werd uitgeschakeld maar Robert Gesink, dan had ik op deze plaats gehakt gemaakt van de wandelende melkfabrieken. Het had zomaar gekund, Gesink op de operatietafel. In allerijl wordt een plaat tegen het sleutelbeen geschroefd om toch in de Tour te kunnen starten. Evengoed is de voorbereiding verstoord. Vergif voor het systeem is zo’n narcose; daar heb je wel een paar weken plezier van. Gesink moet het in juli voor ons doen, tweede worden achter Contador die na zíjn aanvaring met een loslopend rund tenminste nog tot augustus in het zadel zit.

Voorlopig gaat alles naar wens voor Robert. Ik zag hem als in trance de Alpencols over wieken in de Dauphiné Libéré. Mooie, soepele pedaaltred. Charismatisch. Statig zelfs. Robert in het landschap dat er in het wielrennen toe doet. Boven de boomgrens wordt anders geleefd. Met een grotere hunkering, met meer vrees ook voor motorpech.

Het niveau dat hij al haalde verraste hem enigszins. De Dauphiné was immers niet meer dan een gepland trainingsblok. Tevreden stelde hij vast perfect op koers te liggen. Zelfs die ene dag dat hij op twaalf minuten binnen liep was met beleid uitgekozen. Zich druk maken om een algemeen klassement? Nu nog even niet.

Robert Gesink is de man van de rationele aanpak. Beren op de weg worden planmatig omzeild. Als hij in de Dauphiné voor het klassement was gegaan had hem dat tijdens de Tour flink opgebroken, zei ploegleider Adri van Houwelingen. „Robert kan goed omgaan met druk, maar nog niet voor een lange periode. Te veel spanning kost alleen maar energie”.

Het wordt dringen achter Contador. Cadel Evans, Jurgen van den Broeck, Bradly Wiggins, Alexandre Vinokourov, Samuel Sanchez, Andy en Frank Schleck, allemaal laten ze de wereld weten perfect op schema te liggen. Het energievat wordt pas in juli geleegd.

Robert gaat zijn bloed nog een beetje bijwerken door middel van een hoogtestage in Sankt-Moritz. Hoog in de bergen slijpt hij, gadegeslagen door koeien, schapen en geiten, verder aan zijn fysieke en mentale welzijn. Volgens de berekeningen zal hij in de zware, laatste Tourweek de absolute topvorm bereiken. Zul je net zien dat hij terugkomt met de Q-koorts, of nog erger.