Vriesekoop moest afzien, danser mag pret hebben

Af en toe lukt het de Publieke Omroep nog om aan cultuuroverdracht te doen. Het mooiste voorbeeld zat wel erg verscholen in de programmering, op zaterdagochtend met een herhaling op zondagmiddag, bij de kleine hindoeïstische zendgemachtigde OHM.

Wanneer kun je op televisie nog een deskundige gepassioneerd en persoonlijk betrokken college zien geven over een cultureel onderwerp? Anil Ramdas is een kenner en een liefhebber van de Indiase film. Voor een publiek in het Amsterdamse Tropentheater plaatste hij fragmenten uit klassieke films in een politieke en culturele context onder de titel Wat Bollywood met Hindoestanen doet. De in de gidsen aangekondigde titel Bollywood in diaspora was raker.

Ramdas introduceert auteurs als Raj Kapoor en Manoj Kumar, verdedigt de kunstmatigheid van het gezongen melodrama („meer opera dan Hollywood”) en legt verbanden met de emancipatie van India op het wereldtoneel. Af en toe gaat hij zo kort door de bocht dat hij eruit vliegt. Geeft niet, want het is een mooie en leerzame voorstelling. Bekijk deel 1 vooral terug op uitzendinggemist.nl en mis deel 2 niet.

De Avond van de Jonge Danser (NTR) stond gisteravond wel op prime time. Daarom leek de verkiezing van een van vier jonge dansers om mee te doen aan een Europese competitie wel erg op een aflevering van Idols of Op zoek naar Evita, compleet met toeters en spandoeken van familieleden op de tribune, een jury als tribunaal en het ontbreken van achternamen van de deelnemers. Maar je moet wat over hebben voor een avond met de choreografen Conny Janssen en Ed Wubbe, met vier getalenteerde dansers die over een sterke persoonlijkheid beschikken en indrukwekkende uitvoeringen door eerdere deelnemers als Besim Hoti en Marne van Opstal.

Fascinerend is de kruisbestuiving tussen Pina Bausch, hiphop en Het Zwanenmeer in een multiculturele mix die niet eens meer als zodanig benoemd wordt. Een steeds weerkerende aansporing van de juryleden was dat de dansers vooral plezier moesten beleven aan het dansen.

Die menselijke, bijna hedonistische benadering van jongeren die een topprestatie leveren, was precies wat ontbrak aan de coaching van tafeltenniscoryfee Bettine Vriesekoop. In een haarscherp geconstrueerde en geobserveerde aflevering van Andere tijden Sport (NOS/VPRO) volgde Dirk Jan Roeleven het spoor terug, onder meer met de hoofdpersoon in Peking, waar ze als tiener een keiharde leerschool onderging.

De spartaanse aanpak van haar coach Gerard Bakker leidde tot grensverleggende resultaten, maar ook tot een tragische ontknoping. Dertig jaar later kan en wil Vriesekoop er nog steeds weinig over zeggen, maar ze is zeer geëmotioneerd over hoe hij haar uitfoeterde na een overwinning. En hoeveel moeite het kostte om na een diepe crisis weer mens te worden; ook dat was een kwestie van karakter.