Dan moet ik het geld zelf bij elkaar zoeken

Afgelopen vrijdag maakte het kabinet bekend hoe ze gaat bezuinigen op cultuur.

Een jonge kunstenaar ging van het kastje naar de muur op zoek naar geld. „Nog 8.000 euro. En geen ideeën meer.”

Dinsdag 29 maart

Afgewezen voor een kunstsubsidie van het Amsterdams Fonds voor de Kunsten van 15.000 euro. Op „inhoudelijke gronden”. Één minuut ben ik teleurgesteld, maar al snel komt er een oerkracht naar boven. Ik geloof in mijn project.

Ik wil een pasfotohokje bouwen, genaamd Fotomoment. In dit pasfotohokje wil ik mensen stiekem observeren vóór en tijdens het moment van de foto-opname. Ik ben al jaren gefascineerd door dit onbewaakte moment. Het is het moment waarop mensen bepalen hóe ze op de foto willen komen, hoe ze zichzelf willen presenteren. De fotografie is de afgelopen jaren steeds meer aanwezig geworden in ons dagelijks leven. Via facebook delen we onze leukste momenten. Iedereen wil zich van zijn beste kant laten zien. Ik wil de bezoeker bewust maken van dit proces.

Fotomoment is al geprogrammeerd op theaterfestival Oerol. Openluchtfilmfestival Pluk de Nacht in Amsterdam heeft toegezegd, maar is zelf nog in afwachting van subsidies. Iedereen die ik tot op heden benaderde reageerde enthousiast.

Behalve nu dus het fonds.

Ik neem een besluit: ik ga gewoon zélf sponsors zoeken voor mijn plan. Ik heb al een garantie van een groot (kapitaalkrachtig) publiek op twee festivals en mijn video-installatie krijgt ook een eigen website. Sponsors kunnen hun logo plaatsen op de flyer en website.

In dezelfde vlaag van enthousiasme bel ik nrc.next. Of ik een dagelijks blog mag schrijven. Wat ik doe is vast nieuwswaardig: een kunstenaar die, met de bezuinigingen in de kunst, zélf op zoek gaat naar geld. Nrc.next reageert enthousiast. Ze willen geen blog, maar wel dat ik de komende maanden een dagboek ga bijhouden. Dat wordt dan een artikel!

Wauw, dat heb ik al in 1 dag geregeld. Dan moet 15.000 euro in drie maanden ook lukken. De toezeggingen van de twee festivals zijn ongeveer 3.000 euro waard. Nog bijna 12.000 euro te gaan.

’s Middags doe ik hoge hakken aan, en ga op weg naar de foto-/ videowinkel Nivo Schweitzer bij mij om de hoek. Ik zoek een camera voor mijn installatie en praat over mijn plan met de medewerker. Hij vindt het heel interessant. Ik zoek het juiste moment om het over sponsoring te hebben. ‘Heb je een visitekaartje?’ Shit, vergeten. Stom. Het projectplan vindt hij te veel tekst. Ik mag vrijdag weer langskomen.

Woensdag 30 maart

De webbouwer Rob Been wil het wel voor minder geld doen. Te gek. Dat scheelt 1.300 euro. Met meubelmaker/ ontwerper Jasper Kuijl brainstorm ik een avondje over de mogelijkheden. Op zoek naar materiaalsponsoring of juist één grote sponsor. Dan wordt het bijvoorbeeld ‘SONY Fotomoment’. ‘En dan zet je er een vlag naast van de sponsor’, zegt Jasper. Maar dat gaat me te ver.

’s Avonds kan ik niet slapen. Afgelopen februari heb ik mijn vaste baan opgezegd. Doe ik hier goed aan?

Vrijdag 1 april

De brief van het Amsterdams Fonds voor de Kunsten is binnen. Best positief. Één van de redenen van afwijzing is dat ze bijdragen missen van sponsoren. De volgende keer moet ik dus al sponsoring in mijn begroting zetten, ook al is dat nog niet geregeld.

Woensdag 6 april

Mijn energie is een beetje verdwenen. Ik heb zin om mijn installatie te maken. Niet om geld te regelen. Veel mensen hebben het over crowdfunding (direct geld vragen aan vrienden, bekenden en geïnteresseerden). Op internet bekijk ik initiatieven:

- Voordekunst.nl: van het AFK, waar ik dus net ben afgewezen.

- Kickstarter.com: Heb je een Amerikaans rekeningnummer voor nodig

- HKU crowdfunding: hiervoor moet je HKU-alumni of student zijn

Ik bel het AFK. Een woordvoerder zegt dat mijn project interessant kan zijn voor Voordekunst. „Maar je komt pas op de website, als je gekoppeld bent aan een ‘partner’, die een startbedrag financiert. Volgende week sluit ook Cultuur & Ondernemen (een organisatie die kunstenaars helpt om te ondernemen) zich aan als partner. Misschien zijn zij geïnteresseerd.”

Ik mail Roy Cremers van voordekunst en krijg gelijk antwoord. Hij neemt het morgen mee in de vergadering. Nou, wie weet.

Ik heb afgesproken met Tony Michiels. Tony heeft een ontwerp- en communicatiebureau en heeft een idee. Eén van zijn opdrachtgevers is het biermerk Vedett. Het maakt foto’s van bezoekers op bierflesjes en heeft ook zelf pasfotohokjes gemaakt. En Vedett is hoofdsponsor van Pluk de Nacht. Tony gaat een gesprek voor me regelen.

Donderdag 7 april

Ik ga langs bij Captain Video, het videoproductiebedrijf van Lowlands-tv. Het maakt filmpjes op het festival, die vervolgens vertoond worden op grote schermen. In een ruimte met muren vol met tapes, word ik ontvangen. Kees en Kees, twee mannen van middelbare leeftijd, zijn enthousiast. Ze willen mijn hokje plaatsen als ik aan het einde van elke dag twee series van filmpjes lever. Maar geld hebben ze niet, maximaal 300 euro.

Omdat ik 300 euro echt te weinig vind, bel ik naar Lyoni Spier van Mojo, organisator van Lowlands. Zij heeft haar programmering al rond en weet niet of ze genoeg geld heeft, om het aan te vullen tot 1.000 euro. Ik hoor het ergens volgende week.

Donderdag 7 april

Ik bel nog maar weer eens een rondje. Ik krijg eindelijk de baas van de winkel van Nivo Schweitzer aan de telefoon. Hij is geïnteresseerd en vraagt of ik de apparatuur in bruikleen wil? Ik wil ze de komende twee jaar in kunnen zetten en dan is bruikleen niet handig. We maken een afspraak voor over twee weken. Ik hang met een glimlach op.

Tot nu toe nog geen nee ontvangen, behalve bij het AFK. Maar ook nog geen enkele definitieve ja.

Dinsdag 12 april

De eerste sponsor is binnen! Continuity Center wil de komende twee jaar mijn website hosten. Dat scheelt 2.000 euro. ‘Condities nog in te vullen’, zo schrijft de directeur Bart Veldhuis in zijn mail.

Van blijdschap loop ik in mijn eentje vol enthousiasme een rondje door mijn werkplek. Best suf eigenlijk. Maar er is hier verder niemand om mijn blijdschap mee te delen.

Woensdag 13 april

Één van de vijf posters van Oerol is gebaseerd op mijn project! Te gek, nu kan ik dus echt niet meer terug. Ik plaats het plaatje gelijk in mijn sponsoraanvraag.

Donderdag 14 april

Ik heb nu één sponsor. De meubelmaker heeft een goedkopere versie van het hokje uitgedacht en ook heb ik in mijn eigen uren gesneden. Dus nu heb ik ‘nog maar’ een tekort van 8.000 euro. Nog steeds heel veel geld. En geen ideeën meer.

Vrijdag 15 april

Toch weer nieuwe plannen gemaakt. Ik neem contact op met Logitech, SONY, Philips en doe ook nog een sponsoraanvraag bij de Rabobank.

Maandag 18 april

Ik bel Lyoni Spier van MOJO, de organisator van Lowlands. Helaas. Ze had Kees en Kees van Captain Video gesproken en zij hebben gezegd geen prioriteit te geven aan het project. Ook het feit dat ik gesponsord zou worden, is een reden om niet toe te laten op het festival. Mojo regelt zelf alle sponsorafspraken. Omdat al het geld al is verdeeld, zijn er dus geen mogelijkheden meer. Ik baal er enorm van.

Dinsdag 21 april

Ik loop de winkel in van Nivo Schweitzer. Ik word meteen aardig ontvangen. Pff, was dat bij die grote bedrijven ook maar zo. Bas Schweitzer haalt even mijn lijstje en denkt alles te kunnen leveren.

Roy Cremers van Voordekunst schrijft dat ze het project interessant vinden, maar toch niet op hun site gaan plaatsen. Vooral omdat hij „te weinig betrokkenheid van het publiek” ziet. „Waarom zou iemand hier nu al, in het maakstadium aan bijdragen? Wat mist iemand wanneer het er niet is?”, staat er.

Maandag 25 april

Mijn tweede sponsor is binnen! Nivo Schweitzer wil bijna alle apparatuur sponsoren. Relaxt.

Maandag 2 mei

Nu komen de afwijzingen binnen. Langzaam begin ik te denken dat het niet gaat lukken. Toch denk ik steeds: ‘Ik heb maar één sponsor nodig die wil. Maar één!”

Tony Michiels, de vormgever, heeft een afspraak geregeld met Louis Croonen, de commercieel afgevaardigde van Vedett. Dus zoek ik in café Thijssen naar een lange man met wat langer haar en een grijs vest. Een gezellig gesprek volgt. Pas na een half uur beginnen we over mijn project.

Hij vindt het een leuk project, maar biermerk Brand, onderdeel van brouwer Heineken en grote concurrent, is hoofdsponsor van Oerol. Van Pluk de Nacht is Vedett hoofdsponsor, daar krijgen ze al genoeg exposure.

„Maar”, denkt hij hardop, „ik heb wel nog andere evenementen. Ik kan bijvoorbeeld extra bier sponsoren aan een festival, zodat er budget is voor jouw installatie.” Hij zegt dat ik nu zelf iets moet bedenken waarin Vedett iets voor me kan betekenen.

Dus nu zit ik te denken.

Waar ligt mijn grens? Mijn plannen om een film te maken van deze installatie? Kan dat, in het teken van een biermerk? Wanneer wordt mijn pasfotohokje een marketinginstrument? Ik moet met iets origineels komen. Slim van Vedett, maar lastig te bepalen waar mijn grenzen liggen. Ik bedenk een plan waar de website gelinkt wordt aan de website van Vedett.

Dinsdag 17 mei

Bart Veldhuis van Continuity Center en ik tekenen het contract voor 2.000 euro aan webhosting. Dit bedrag mag ik opmaken, maar er is ook best veel bandbreedte nodig voor alle films en foto's. Voor dit bedrag moet ik wel voldoende marketingactiviteiten teruggeven. Maar wanneer is een logo op flyer en website 2.000 euro waard? Geen idee. Hij weet het zelf ook niet, vindt eigenlijk alles wel prima. Nou dan vind ik dat ook. Bas Schweitzer van Nivo Schweitzer is ook al zo makkelijk. Ik heb het idee dat ze het me gunnen en me daarom sponsoren.

De vormgevers hebben een heel dure flyer bedacht. Ik vraag de drukker om advies. Ook op de valreep om sponsoring, en hij zegt onmiddellijk dat hij eens zal kijken. „Ik vind het wel leuk om daar eens aan mee te doen.” Binnen een dag is de prijs gehalveerd. Te gek. Hij krijgt een logo op de flyer.

Het is nu drie weken voor het festival. Ik ben elke dag druk met het maken van het fotohokje en daarnaast ben ik een film aan het draaien. Ik mis nog steeds 3.000 euro aan kosten. Mijn eigen uren heb ik al een tijdje geleden van de begroting verwijderd.

Volgens mijn zus moet ik gewoon iedereen mailen die ik ken. Maar ik merk dat ik dat niet wil. Als mijn zus niet lekker in haar vel zit en ik ben er niet voor haar, ga ik me dan schuldig voelen, als ze me heeft gesponsord?

Ok, ik heb toch maar een mail gemaakt.

Dinsdag 24 mei

Ik kijk op mijn bankrekening. Ik heb slechts één donatie binnen. Dankjewel Anita.

Vrijdag 27 mei

Ik hoor van Vedett dat het niet de aandacht kan geven die het verdient, dus wil Louis het uitstellen naar volgend jaar. Pluk de Nacht, dat geen structurele subsidie ontvangt, is nog steeds in afwachting van de fondsen.

Maandag 6 juni

Ik ben al de hele week van alles aan het regelen voor het fotohokje. Het wordt echt mooi!

Zondag 12 juni

Een paar dagen voor Oerol. De eerste echte test. Het hokje werkt!

Inmiddels heb ik vier donaties en een aantal toezeggingen. Het grootste deel van mijn materiaal is gesponsord. Een festival uit Rotterdam heeft interesse en ook de universiteit Groningen. Dus wie weet wordt mijn pasfotohokje alsnog een kaskraker en wordt dit de beste investering ooit.

Maar misschien zie ik het allemaal weer eens veel te optimistisch.