Lang niet elke hoer zit gedwongen achter raam

In NRC Handelsblad van 27 mei wordt aandacht besteed aan het eindrapport van Emergo, een samenwerkingsverband van gemeente, politie, justitie en wetenschappers dat sinds 2007 heeft geprobeerd inzicht te krijgen in de criminaliteit op de Amsterdamse Wallen. Er werden 76 slachtoffers van mensenhandel en uitbuiting aangetroffen. In het commentaar ter zake wordt gesteld dat de vrouwen achter de ramen op de Wallen per definitie slachtoffer zijn en dat wie ‘naar de hoeren gaat’ medepleger is.

Noch het rapport van Emergo, noch het tegelijk verschenen eindrapport van het WODC, waagt zich aan een schatting van het percentage vrouwen dat zich gedwongen prostitueert. Te stellen dat de 1.000 tot 3.000 raamprostituees op de Wallen per definitie gedwongen zijn mist elke grond en komt neer op stemmingmakerij.

De onzekerheid over het al dan niet gedwongen zijn van een prostituee bij een eerste contact maakt het ongepast bij voorbaat elke prostituant (bezoeker) medepleger te noemen. Het is bovendien een klap in het gezicht van de 40 regelmatige bezoekers die onlangs bereid zijn gevonden de gemeente behulpzaam te zijn bij de opsporing door haar te informeren over misstanden.

Fons van der Linden

Zeist