Foute familiezaken op de universiteit

Vorige maand kreeg hij felicitaties van minister Verhagen, nu is hij omstreden. TU Delft-decaan Marco Waas verstrengelde privé en zaken. Zijn vrouw kreeg voor 7,5 ton aan opdrachten bij projecten van Waas. De TU Delft gaat de gedragscode aanscherpen.

Voorafgaand aan zijn benoeming tot decaan aan de TU Delft was Marco Waas bij Unilever de logistieke chef van deodorantmerk Axe. Als decaan introduceerde hij een zakelijke cultuur in de universitaire wereld in Delft.

Delftse wetenschappers moesten commerciëler worden, zei hij in 2004 tegen universiteitsblad TU Delta. Dat was na zijn benoeming tot decaan van de faculteit werktuigbouwkunde, maritieme techniek en technische materiaalwetenschappen. Hij zou tevens technische studenten gaan helpen met het opzetten van bedrijfjes. „We hebben hier in Nederland ook meer zakelijke helden nodig, zoals je dat bij Idols hebt voor artiesten.” Zijn devies: niet lullen maar poetsen.

Zeven jaar later is Marco Waas (51) een geprezen manager. Hij kreeg de New Venture innovatiepenning voor zijn „krachtige bijdrage” aan innovatieve starters en werd genomineerd voor de eretitel ‘icoon van Delft’. Vorige maand kwam minister Verhagen hem de hand drukken en ontving Waas de Europese Achieve More Award voor het opzetten van broedplaatsen voor nieuwe technische bedrijfjes.

Het beeld van succesvol doener bleef intact, ondanks een vervelend incident rond Marco Waas vorig jaar. Een incident dat door de TU Delft binnenkamers werd gehouden.

Wat was er aan de hand? De decaan was in 2009 verantwoordelijk voor twee opdrachten aan het Amsterdamse adviesbedrijf VPC. Dat onderzocht hoe een masteropleiding van de faculteit van Waas aantrekkelijker kon worden. VPC leverde ook een onderwijsvisie voor de faculteit. De opdrachten volgden kort nadat het bedrijf Fador Holding mede-eigenaar van VPC was geworden. Fador Holding was (en is) van Françoise Dorsman, de vrouw van Marco Waas.

Dorsman voerde de opdracht in de faculteit uit. Ze interviewde medewerkers. Die dachten te maken te hebben met een extern, onafhankelijk bureau. Niet iedereen wist dat Dorsman, die namens VPC vragen stelde, de vrouw van hun decaan was. „Dat was erg ongelukkig”, zegt een medewerker.

Dirk Jan van den Berg, voorzitter van het college van bestuur, gaf Waas een standje. Dat de vrouw van Waas betaalde opdrachten kreeg van de faculteit van Waas, vond Van den Berg „onvoorzichtig en niet gewenst”, zegt hij desgevraagd.

Van den Berg: „Waas zei dat de opdrachten niet door hem, maar door een medewerker van zijn faculteit zijn verleend. Hij blijft natuurlijk eindverantwoordelijk, maar we hadden niet de indruk dat hij de boel gemanipuleerd had. We hebben wel meteen het contract verbroken.”

Het college van bestuur dacht dat het om een incident ging, zegt Van den Berg. Onderzoek van deze krant leert dat dat niet zo is. De vrouw van Waas werd regelmatig ingeschakeld voor projecten van Waas.

Een voorbeeld is Delft Blauw, een tv-serie uitgezonden door RTL. Waas was in 2005 initiatiefnemer van de serie die het imago van technische studies moest verbeteren. Uit documenten blijkt hoe daarbij marketingbedrijf Trackfinder werd ingeschakeld. Trackfinder is gevestigd op het huisadres van Marco Waas in Zeist. De onderneming is van zijn echtgenote.

Ook bij een ander project van Waas, de oprichting in 2006 van Yes!Delft, een universitair centrum voor jonge technische ondernemers, kreeg Trackfinder opdrachten. Het bedrijf verzorgde merkontwikkeling, marketingstrategie en businessmodel van Yes!Delft. In het blad PRC Schoolfacilities schreef Françoise Dorsman in 2006 dat zij „het startend ondernemerschap aan de TU Delft onder leiding van de programmahouder kennisvalorisatie op de TU Delft, Marco Waas, structuur, smoel en inhoud [had] gegeven”.

Meer opdrachten volgden. In 2007 mocht Trackfinder een enquête houden over carrièreperspectieven onder studenten van (onder meer) de faculteit van Waas. En in 2008 kreeg zijn vrouw een opdracht van bedrijvenpark Science Port Holland, waarvan decaan Marco Waas namens de TU Delft initiatiefnemer was.

Voor zover te traceren valt, gaat het om zes opdrachten voor Trackfinder en VPC waarbij Marco Waas betrokken was. Uit de financiële administratie van de TU Delft blijkt dat afgelopen zeven jaar 748.788 euro betaald is aan Trackfinder en VPC.

Dirk Jan van den Berg: „Ik wist vorig jaar niet dat het om zes projecten ging. Mijn aandacht ging uit naar de twee projecten in de faculteit van Marco Waas. Ik wist wel van een kwestie rond Delft Blauw. Daarover heeft Waas mij verteld, maar hij zei erbij dat mijn voorganger daarvan op de hoogte was. De andere opdrachten dateren van voor mijn komst als voorzitter. Ook die vind ik onverstandig, omdat Waas de schijn van belangenverstrengeling moet vermijden.”

Van den Berg gaat de gedragscode voor medewerkers van de TU Delft aanscherpen, zegt hij.

Ook gaat Van den Berg de decaan aanspreken op het verzwijgen van een bedrijfje, More Technology Consultancy. Daarin stromen de inkomsten uit de bijbanen die Waas heeft als adviseur en commissaris bij startende technologiebedrijven. Volgens de regels had hij deze nevenfunctie moeten opgeven bij het college van bestuur.

Marco Waas en zijn vrouw willen geen commentaar geven.