Crumbles en kruidenbitter 8 -

Ronald Hoeben verbaast zich bij LN2 over de malle bediening, maar eet er verrassend goed.

In Eindhoven heeft cuisinier Ryan Bahadoer zijn ‘resto/lounge’ vernoemd naar LN2, alias vloeibare stikstof – een hulpmiddel uit de moleculaire keuken dat frituren op min 196 graden binnen handbereik brengt. Het is een verschijnsel waarmee Bahadoer die avond een gezelschap aan de bar zal verbijsteren.

Het loungen geschiedt op het terras aan de straat, de ‘resto’ is in de kelder. Na een tandoori kroepoekje en een koekje met zeewier meldt een ober dat „het feest gaat beginnen”. En wel met een glaasje gazpacho, een „mooi bolletje” van pinda en kokos met crumble van ei en emulsie van komkommer en „drie bereidingen van tomaat”: een zongedroogde, een verschuimde en een neergelegde.

De restokelder is een sfeervolle ruimte met een open keuken, gekleurd licht en loungemuziek. Er staan twee door de vorige exploitant achtergelaten industrievaten Hertog Janbier. De kaart voorziet in ‘sexy nature’ menu’s van drie tot zes gangen voor 35 tot 72,50 euro plus wijnarrangementen. We bestellen voor-, tussen- en hoofdgerechten.

Verrassend lekker is de terrine van ganzenlever met kruidenbitter en cacao (23,50 euro). De chef heeft een opleiding Food & Design doorlopen en dat is op het bord ook te merken: het oogt allemaal fraai, zoals de gegrilde tonijnblokjes met wasabikorst en soft shell crab (22,50 euro) op zwarte penseelstreken. De bediening houdt staande dat het soft shell van de king crab betreft, maar peukjes king crab zijn er pas bij het tussengerecht (19,50 euro), samen met appel en buikspek in plaats van de op de kaart vermelde ‘hammetjes van king crab’.

Even mooi als lekker is de zachtgegaarde nek van Ibericovarken met linzen en getruffeerde aardappelcrème (tussengerecht, 16,50 euro). Zeetong double (45,50 euro) is een bijzonder gerecht. Navraag door de bediening leert dat het opeengeplakte filets van een tong zijn – gegrild, niet zoals vermeld in notenboter gebakken – met saffraanrisotto en saus van bouillabaisse.

Het Belgisch blauwe (dikbil)rund leverde de lendebiefstuk, die met ganzenlever overgoten is en geserveerd wordt met verse morieljes, seizoensgroenten en ‘crumble van zwezerik’, twee stukjes krokant gebakken zwezerik die we bij het varken overigens ook al tegenkwamen. Niettemin is het een prima gerecht, al doet de langzaam gegaarde steak met zijn egaal roze, tandeloos eetbare interieur terugverlangen naar een ‘klassiek’ gebakken exemplaar.

Inclusief vier losse glazen wijn, twee glazen champagne, twee koffie met ongevraagde friandises en een spookfles water die we pas later op de rekening ontdekken, valt er 226,25 euro af te rekenen. Dat is bijna het bedrag waarvoor we onlangs in een tweesterrenzaak aten, waar de bediening overigens niet die malle mix van vormelijkheid, veelsprekendheid en slordigheid had.

LN2Bleekweg 7 Eindhoven040-2119296