Baby's houden meer van Picasso dan van Monet, ook in zwart-wit

Baby’s van negen tot elf maanden blijven langer kijken naar schilderijen van Picasso dan naar schilderijen van Monet (Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 30 mei online). Ze kunnen verschillende schilderijen van de schilders ook van elkaar onderscheiden: als ze weer een nieuwe te zien krijgen, kijken ze daar weer langer naar dan naar één die ze al kennen. Dat doen ze ook bij schilderijen van Monet, maar ze hadden duidelijk een voorkeur voor Picasso. Althans, daar keken ze langer naar. En als ze gewend zijn aan werk van Monet kijken ze daarna extra lang naar Picasso, maar als ze gewend zijn aan Picasso, kijken ze daarna niet extra lang naar Monet.

Psychologen van de universiteit van Zürich begonnen aan dit bizarre onderzoek omdat ze graag wilden weten hoe kinderen reageren op schilderijen voordat ze ook maar enig besef hebben van kunst en cultuur. Zulk onderzoek was eerder bij duiven gedaan: een onderzoeksgroep in Tokio heeft zestien jaar geleden al eens aangetoond dat duiven kunnen leren een Picasso van een Monet te onderscheiden. En hun schilderstijlen: als een duif eenmaal weet dat hij bij Monet eten krijgt en bij Picasso niet, verwacht hij ook voer bij Cézanne en Renoir, maar niet bij Braque en Matisse.

De baby’s konden de schilders niet alleen onderscheiden, maar hadden dus ook al hun voorkeur, namelijk Picasso. Waar hem dat precies in zat, daar kwamen de onderzoekers niet achter. De voorkeur bleef bestaan als de schilderijen zwart-wit werden getoond, of een beetje vervaagd, of in kleine blokjes verdeeld met het mozaïekfilter van Photoshop. Op de getoonde schilderijen stonden geen mensen of dieren. Meer onderzoek, kortom, is nodig. Ellen de Bruin