Scholieren weigeren?

Sommige winkeliers besluiten op bepaalde tijden geen scholieren binnen te laten uit angst voor diefstal of overlast. Lydia Wismans uit Rotterdam vraagt zich af of dat mag – hele bevolkingsgroepen ergens de toegang weigeren. Haar 17-jarige dochter werd geweigerd toen zij op een vrije donderdagmiddag om een boodschap was gestuurd.

Leeftijdsdiscriminatie is in Nederland verboden. Artikel 1 van de Grondwet stelt immers dat ‘discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, niet is toegestaan’. Maar deze wet geldt alleen voor arbeidssituaties. Op andere gebieden, bijvoorbeeld bij het aanbieden van goederen of diensten, is hij niet van toepassing. Een winkelier mag dus jongeren weigeren.

Richard de Groot van de Commissie Gelijke Behandeling vertelt met enige regelmaat vragen te krijgen over winkeliers die scholieren of studenten weren: „Maar omdat de wet er niets over zegt, kunnen we die klachten niet in behandeling nemen.”

Volgens De Groot kunnen mensen wel zélf naar de rechter stappen: „Ze kunnen bijvoorbeeld een uitspraak vragen op basis van Artikel 26 van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van de VN. Dat is een algemeen gelijkheidsbeginsel: iedereen is gelijk voor de wet, het gaat niet alleen over arbeidssituaties. Al is het maar de vraag of scholieren zin hebben in zo’n procedure.”

Margriet Maris heeft twijfels bij de verboden, zegt ze. Ze is als juriste verbonden aan antidiscriminatiebureau RADAR: „Ik denk dat het niet mag. Supermarkten zijn geen besloten clubs. Ze kunnen natuurlijk wel afspraken maken met scholen, maar een individu weigeren zonder gerichte verdenking lijkt mij een onrechtmatige daad. Het probleem is eigenlijk dat er nog nooit een zaak van is gemaakt.”

Rianne van der Sar van Albert Heijn zegt dat het bedrijf er geen algemeen beleid op nahoudt. De supermarktketen krijgt er in ieder geval nooit klachten over, zegt ze. „Het is ook een uiterst redmiddel, er moet wel sprake zijn van echte overlast”.

Jan Postma