Is er nog een plek waar je niet wordt bespied?

Ping! Wordt het niet eens tijd om je e-mails te archiveren? O ja, in je laatste documentjes zitten nog steeds een paar foutjes. Leuke foto’s heb je trouwens onlangs toegevoegd – zullen we alle bekende gezichten alvast in één mapje doen? Met een landkaartje erbij zodat je precies kan zien waar je de foto’s nam? En, eh, er is een nieuwe artiest die heel goed in je muziekcollectie past. Enzo voorts, enzo verder.

Over de schouder van de moderne pc-gebruiker wordt handenwrijvend meegekeken. De pc denkt mee en biedt stelselmatig nieuwe snufjes, doorkijkjes en handigheidjes aan, gebaseerd op het gedrag van de gebruiker. Die is steeds slechts één ja-klik verwijderd van wéér een nieuwe applicatie, aanbieding, dienst of hypermoderne optie. De ‘algemene voorwaarden’ van de provider leest intussen niemand.

Gisteren maakte Apple bekend dat het al zijn klanten 5 gigabyte aan gratis persoonlijke opslagruimte op de centrale servers van Apple zal aanbieden. Voorzien van tal van nieuwe mogelijkheden om alle persoonlijke apparaten via het web te synchroniseren. Weer een ‘zorg’ minder: namelijk het gelijktijdig toegankelijk houden van alle zakelijke en privé-informatie via tabletcomputer, smartphone, laptop en pc. De tijd dat alle eigen data op de eigen harde schijf, usb-stick of cd-rom stonden is alweer voorbij. De moderne datamens heeft ‘alles’ op het web staan, meestal nog bij Google maar straks ook bij Apple, in de nieuwe iCloud.

Dergelijke gedragsveranderingen zijn de moeite waard om bij stil te staan. Uiteraard moet iedereen zelf weten of hij de inhoud van zijn bureaula, alle boeken, muziek- en foto’s en administratie op een computerserver ver buiten de deur wil bewaren. Valt de stroom thuis uit dan kun je nergens bij. En breekt er brand uit bij Google dan moet je maar afwachten of er van jouw bestanden een back-up is.

Die voor- en nadelen weegt de online burger zelf maar af. Risicoloos leven bestaat niet. En het ruimt ook op. Een pc is een wondermachine, het web idem.

Maar net als bij overheden speelt ook bij bedrijven de vertrouwensvraag. Wie al zijn informatie buiten de deur parkeert, geeft in beginsel vrijwel z’n gehele privésfeer in beheer bij een provider. Exhibitionisten daargelaten, betekent privacy voor ieder mens de basale behoefte om een zelfgekozen deel van het leven af te schermen. Er moet een plek zijn waar je niet wordt bespied en waarover je geen verantwoording verschuldigd bent, behalve aan jezelf.

Wie in de iCloud gaat wonen, lijkt dat toch op te geven. En nog vrijwillig ook. Welk deel van het persoonlijk leven blijft er internetvrij en dus uit handen van Google en Apple? Alleen de slaapkamer, zo lijkt het. Klik niet ja op alles, maar denk na.