Paardenmeisjesfilm met een dappere heldin

Penny’s Shadow. Regie: Steven de Jong. Met: Liza Sips, Levi van Kempen, Valerie Pos, Rick Engelkes, Tanja Jess. In: 100 bioscopen.***

De roodharige Lisa is een echte paardenfluisteraar. Ze is met haar moeder Daphne en zusje Tess op vakantie op Ameland en probeert stukje bij beetje het getraumatiseerde paard Shadow te temmen.

De zwarte Lippizanerhengst stamt af van één van de paarden die omkwam bij een (in 1979 echt gebeurde) ramp met een reddingsboot. Hij zag bovendien ook nog eens zijn eigenaresse sterven, de vrouw van Erik en moeder van Kai, het duo dat de boerderij uitbaat waar Lisa, Tess en Daphne hun vakantie vieren. Kai, op zijn beurt, is getraumatiseerd door de dood van zijn moeder.

Wat er vervolgens gebeurt, is eenvoudig samen te vatten op een bierviltje. omdat Lisa heeft gezien dat Kai de hengst Shadow sloeg, kunnen ze elkaar eerst niet uitstaan. Maar dan rekent hij buiten Lisa’s charme, die niet alleen bij getraumatiseerde paarden werkt. In hun kielzog spelen ook de hormonen op bij moeder Daphne en vader Erik. Zusje Tess vindt een constant drop etende jongen toch wel heel leuk. Zelfs de hautaine meisjes uit de grote stad ontdooien op het zonovergoten Ameland.

Regisseur Steven de Jong trekt alle trucs uit de kast om zijn paardenmeisjesfilm meeslepend te maken. De camera zwiept uitbundig over Ameland, de film heeft een lach en een traan en de muziek zwelt veelvuldig aan, met één liedje dat minstens drie keer terugkeert. Maar het werkt dit keer beter dan in zijn eerdere vrolijke familiefilms: De Kameleon (2 delen), De scheepsjongens van Bontekoe, Snuf de Hond in Oorlogstijd en De hel van ’63. Penny’s Shadow is zijn eerste film die zich in het heden afspeelt. Een goede keuze, want de oubolligheid die al zijn andere films kenmerkt, is vrijwel verdwenen. Heldin Lisa is bovendien een aanstekelijk personage: sterk, assertief.