De peuters in pak

Fred van ’t Ent voelt zich aangesproken door Rudi Westers tirade tegen de rancuneuze cultuurhaters (Opinie, 6 juni). Zijn magere betoog legt in een keer het hele probleem bloot:

1Hij koketteert met het feit dat hij niks met kunst heeft.

2Hij noemt één schamel argument voor de subsidies: niet van mijn belastingcenten.

3Hij is kennelijk gevoelloos voor argumentering.

Het economische argument: cultuur stuwt de economie. Het maatschappelijke argument: kunst bindt en plaatst in perspectief. Het sociale argument: niet elke cent subsidie vloeit terug naar elke individuele belastingbetaler. Het vierde argument: er wordt onevenredig veel gekort op cultuur.

Dat gaat aan de auteur van dit magere stukje voorbij. En daarmee verraadt hij zichzelf. Zijn onverschilligheid is het rookgordijn voor zijn kift. Van ’t Ent, en velen met hem, is helemaal niet onverschillig. Hij vindt zo’n door zijn VVD gelegitimeerde afstraffing heerlijk. Het streelt zijn ego.

En hij heeft een perfect middel om nog even te blijven genieten. Vingers in je oren, en dan heel hard bluhbluhbluh. Dat deden we op de peuterspeelzaal, dat doen we niet als volwassenen. Helaas stikt het van de peuters in pak.

Tido Visser

Zakelijk directeur Combattimento Consort Amsterdam