'Clown' Dmitri Rogozin zingt lof op haviken in NAVO-hoofdkwartier

De grootste perszaal in het NAVO-hoofdkwartier in Brussel is vooral bedoeld voor optredens van secretaris generaal Anders Fogh Rasmussen. Of anders wel van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. Op een woensdagmiddag zit daar opeens Dmitri Rogozin, de Russische ambassadeur bij de NAVO. Al jaren geleden heeft hij het opgegeven om te proberen op het hoofdkwartier een persruimte, hoe klein ook, te reserveren voor zijn boodschappen aan Brusselse journalisten – die vaak hard waren voor het militaire bondgenootschap. NAVO-functionarissen noemden hem een clown, ze wilden alleen met grote tegenzin reageren op zijn uitspraken en medewerkers van de Russische delegatie bij de NAVO richtten in hun eigen kantoor twee kamers in als perszaal.

Nu mag Rogozin opeens de Engelse vertaling van zijn boek ‘Vredeshaviken’ presenteren in de beste perszaal van de NAVO. Hij kan, dat is bekend in Brussel, veel beter overweg met secretaris generaal Rasmussen dan met Rasmussens voorganger De Hoop Scheffer. Rasmussen had bij zijn aantreden in 2009 gezegd dat hij de relatie van de NAVO met Rusland wilde verbeteren en Rogozin deelt in die nieuwe aandacht.

Buiten de zaal is er champagne, er zijn bonbons en er staat een doos waarin je tien euro kunt doen als je ‘Vredeshaviken’ wilt meenemen – gedrukt in eigen beheer, een uitgever is er in het Westen nog niet gevonden.

Op de cover staat een foto van Rogozin die met samengeknepen lippen een katapult afschiet. „De Russische bijdrage aan een raketschild”, zegt Rogozin op het podium. Hij legt uit dat hij meer respect heeft voor haviken dan voor „zogenoemde vredesduiven”, die volgens hem vooral uit zijn op eigen gewin en de wereld „doen lijden”. Haviken, vindt hij, kunnen ook vrede sluiten en burgers hebben daar meer aan. „Een havik zal nooit de ogen uitpikken van een andere havik.”

Het boek gaat vooral over Rogozin zelf. In bijna veertig hoofdstukken, allemaal met een titel uit de Russische literatuur, schrijft hij over zijn carrière als journalist, politicus, onderhandelaar, diplomaat en de belangrijkste boodschap is: ik ben een man met lef. Rogozin is sinds 2008 ambassadeur bij de NAVO. Zijn komst naar Brussel – hij werd gestuurd door Poetin – werd gezien als een provocatie: Rogozin geldt als een felle nationalist die vóór herbewapening van Rusland is. In de strijd tussen Rusland en Georgië, in 2008, viel hij de NAVO fel aan: het bondgenootschap snapte volgens de Russen niet hoe gevaarlijk Georgië was. Nu de relatie van de NAVO met Rusland beter is, houdt Rogozin zich gedeisd. Hij blijft wel de vooruitgeschoven post van Moskou. Als de Russische leiders hard willen zijn voor het Westen, is Rogozin hun stem.

Naast Rogozin op het podium zit de Russische vertaalster van het boek. Als Rogozin praat, zakt haar vest langzaam van haar blote schouders. Dan leest zij een passage uit het boek voor en wat er ook met haar vest gebeurt: iedereen lacht op het juiste moment – als Rogozin een grap uithaalt in een vergadering met de leden van de Raad van Europa.

Na de presentatie wordt Rogozin geïnterviewd voor de Russische publieke omroep. Maar de correspondent van die omroep had vandaag geen tijd, hij heeft Rogozins woordvoerder gevraagd om het van hem over te nemen. Of die scherpe vragen had gesteld? De woordvoerder grijnst. Maar het was serieus natuurlijk. „De ambassadeur zei dat het Westen Rusland nog niet goed begrijpt. Dit gaat het Westen helpen.”

Petra de Koning