En weer wint fysiek het van techniek

Rafael Nadal heeft nu zes keer het toernooi van Roland Garros gewonnen en evenaarde daarmee het record van de Zweed Björn Borg. De Spaanse gravelspecialist dankt zijn prestaties aan zijn enorme vechtlust.

Kracht won het van vernuft. De gravelkoning Rafael Nadal was gistermiddag in de finale van Roland Garros eenvoudigweg te sterk voor de Zwitserse alleskunner Roger Federer. „Dit is het mooiste toernooi in de wereld voor mij”, zei Nadal na zijn overwinning in vier sets: 7-5, 7-6, 5-7 en 6-1.

De 25-jarige Spanjaard veroverde voor de zesde keer de ‘Coupe des Mousquetaires’ en evenaarde daarmee het record van de Zweed Björn Borg uit de jaren zeventig en tachtig. Nadal verontschuldigde zich tijdens de prijsuitreiking bij Federer voor zijn zege en wenste de Zwitser succes voor de rest van het seizoen. De nummer drie van de wereld feliciteerde Nadal op zijn beurt met diens tiende overwinning op een grandslamtoernooi.

De rivaliteit tussen Nadal en Federer begon in 2004 op het toernooi van Miami. Kort nadat Federer voor het eerst de eerste positie van de wereldranglijst had veroverd, verloor hij op het Amerikaanse hardcourt van het toen aanstormende talent Nadal. Ze stonden gisteren op het gravel van Parijs voor de 25ste keer tegenover elkaar. Nadal bracht de stand in onderlinge ontmoetingen op 17-8 in zijn voordeel.

Nadal en Federer lieten het publiek genieten van een botsing tussen twee speelstijlen. Voor de vierde keer was het Nadal die een onderling gevecht met Federer in de eindstrijd van Roland Garros in zijn voordeel beslechtte. De laatste finale in 2008 werd bijna een walk-over voor de Spanjaard.

De ontmoeting van gisteren tussen Nadal en Federer kreeg dit jaar extra glans omdat ze voor het eerst sinds jaren geen van beiden dé uitgesproken titelfavoriet waren. Dat was namelijk de Serviër Novak Djokovic die dit kalenderjaar in de aanloop naar Roland Garros nog geen enkele partij had verloren.

Samen met de Schot Andy Murray en de Argentijn Juan Martin Del Potro stak Djokovic het illustere duo de afgelopen jaren al een paar keer naar de kroon. De wijze waarop Djokovic eerder dit voorjaar op de graveltoernooien van Madrid en Rome afrekende met Nadal, maakte de Serviër tot de te kloppen man op Roland Garros.

Djokovic stond in Parijs voortdurend in de schijnwerpers. De ‘onverslaanbare’ Serviër stevende af op een recordaantal overwinningen en de koppositie op de wereldranglijst. Nadal verzuchtte halverwege het toernooi dat hij de absolute topvorm miste om het toernooi van Roland Garros te winnen.

Daarbij ging Rafa er op voorhand van uit dat hij naar alle waarschijnlijkheid Djokovic in de finale zou treffen. Maar het was uitgerekend Federer die vrijdagavond in de halve finales Djokovic de voet dwars zette. Nadal zag opeens zijn kans schoon op een nieuw succes.

Nadal, die in 2009 tegen de Zweedse hardhitter Robin Söderling zijn enige nederlaag op Roland Garros ooit leed, heeft al jaren de perfecte tactiek gevonden om Federer op gravel te verslaan. De linkshandige krachttennisser zoekt voordurend met zware spinballen de backhand van de rechtshandige Zwitser op. Hoe langer de rally duurt, des te beter het is voor Nadal.

Federer wist tot dusver nog nooit een passend antwoord te vinden op het fysieke gebeuk van Nadal. Maar FedExpress wilde hoe dan ook een afstraffing als in 2008 voorkomen, toen Nadal in de finale in Parijs na 1 uur en 48 minuten klaar was: 6-1, 6-3 en 6-0.

Federer verkeerde vrijdag na zijn zege op Djokovic in een staat van euforie. „Ik heb geweldig gespeeld. De ambiance was geweldig. Het leek wel een finale”, zo stelde hij in de aanloop naar de echte eindstrijd. Het zelfvertrouwen van Federer was misschien wel té groot. Of dekte hij zich op voorhand in voor een nieuwe nederlaag tegen Nadal?

In overleg met zijn Amerikaanse coach Paul Annacone – voormalig trainer van Pete Sampras – maakte hij een spelplan. Zo gevarieerd en onvoorspelbaar mogelijk tennissen. En de punten zo kort mogelijk houden om te voorkomen dat Nadal in zijn ritme zou komen.

Federer begon uitstekend aan de partij en groeide al snel naar zijn hoge niveau van vrijdag. Nadal had zichtbaar moeite het spel te dicteren en leek de eerste set te gaan verliezen. Nadat hij een fysiotherapeut had laten optrommelen om een stuk tape bij zijn beknelde voet weg te knippen kon hij zich in de wedstrijd vechten.

Nadal maakte opeens geen fouten meer en Federer moest geforceerd gaan tennissen. De kansen keerden in Spaans voordeel en het leek opnieuw een ongelijke strijd te worden, totdat een regenbui aan het einde van de tweede set voor een korte onderbreking zorgde.

Na de korte pauze richtte Federer zich opnieuw op, maar hij verloor toch de tiebreak van de tweede set. In de derde set liet hij bij vlagen subliem tennis zien. Schitterende backhands langs de lijn wisselde hij af met bekeken dropshots. Hij dwong een vierde set af.

Maar het was niet voldoende om de ijzersterke Nadal op de knieën te krijgen. De Spanjaard bleef consequent zijn geliefde spel vanaf de baseline spelen en putte zijn tegenstander letterlijk en figuurlijk uit. Zo won de fysiek sterkste speler het wederom van de tennisser met de geniale techniek.