Waterhoos van 600 meter

Het begint te waaien. Uit de wolken ‘zakt’ een stofzuigerslurf. Langzaam draait die buis over zee. Woesj, woesj, het water spat aan alle kanten op. Alsof de wolk met een reuzenrietje al het zeewater op wil slurpen.

Zo’n wolkenslurf heet een waterhoos. Maandag zag een cameraploeg (van de BBC) er eentje voor de kust van Australië. Die was wel zeshonderd meter lang. De cameramensen zetten gelijk hun camera aan.

Waterhozen bestaan meestal maar kort. Een half uurtje, ongeveer. Ze ontstaan vooral in de late zomer. Het water is dan nog warm, maar de lucht erboven is al afgekoeld. De lucht wordt daar onrustig van. Er ontstaan regenbuien en het gaat waaien.

Als dan warme lucht naar boven stroomt en de wind steeds sneller gaat draaien, tot wel 100 kilometer per uur, is daar de waterhoos. Door de luchtstroom binnenin die slurf met opspattend water worden kleine waterdruppeltjes zo de wolk in gezogen. Slurp!

Je hoeft niet helemaal naar Australië om waterhozen te zien. In Nederland kunnen ze ook ontstaan. Boven het IJsselmeer of de Noordzee bijvoorbeeld. Wel oppassen dat je niet net onder zo’n waterhoos aan het zwemmen bent. Lucas Brouwers