Mayonaisepompgrap

Erop of eronderNed. 3, 22.30 - 23.35

Komiek zijn, zo leuk is het niet. Zo toont Michiel van Erp aan in zijn documentaire Erop of eronder, de afsluiter van VARA’s Humorweek. Hierin portretteert hij Comedytrain, het Amsterdamse stand-up comedy-collectief dat alle grote cabaretiers van de laatste twintig jaar heeft geleverd.

Aan de kort getoonde gearriveerden moet de kijker het belang van Comedytrain afmeten. Wat de club nog steeds relevant maakt, laat Van Erp niet zien.

Hij registreert slechts twee goede grappen. Verder lijkt hij vooral geïnteresseerd in de leegte rondom het podium. Met de bus naar Barneveld, landerige wachtruimtes, lege kleedkamers vol angst, zenuwen, twijfel. De geportretteerden krijgen geen duidelijk gezicht. Wat ze over hun werk vertellen, is vaag. Van talenten René van Meurs en Martijn Koning krijg je niet te zien waarom ze talentrijk heten.

Een interessant personage is Henry van Loon, geen jong talent, maar een komiek die al acht jaar bij het collectief zit en nog steeds worstelt met zijn eerste soloprogramma. Zomaar het podium opstappen met een mayonaisepomp, en dan maar hopen dat de invallen vanzelf komen. Het getuigt van lef. Hoe pijnlijk als de lach uitblijft.

Voor wie het weet, heeft Erop of eronder een tragische lading: de 26-jarige Floor van der Wal werd na de opnames doodgereden. Ze was net aangenomen bij Comedytrain. Ze was spastisch en sprak daardoor moeizaam, hetgeen een boeiend uitgangspunt bleek voor haar optredens.

Van Erp laat het liggen. Haar overlijden wordt summier aangeduid in de aftiteling. Netjes en onbevredigend.

Wilfred Takken