Huppert is Blanche in glazen kooi

Holland Festival. Theater Un Tramway door Théâtre L’Odeon. Gezien: 3/6 Stadsschouwburg Amsterdam. Herh. 4,5/6 Inl: hollandfestival.nl ****

„Als je een schelp aan het strand vindt, draai dan Ocean 00 en luister naar het verhaal van de zee.” Met dit prachtige beeld opent de Franse film-en toneelactrice Isabelle Huppert als Blanche de voorstelling Un Tramway in het Holland Festival. Ze zit gevangen in een glazen kooi; haar stem klinkt afwezig, verweesd. Ze slist welbewust. Blanche verkeert in innerlijke crisis. Alleen de zee biedt troost.

Het is de mooist denkbare vrouwenrol, die van de jonge, fatale en gevoelige Blanche in A Streetcar Named Desire (Tramlijn begeerte, 1947) van Tennessee Williams. Zij is de southern belle, een schoonheid uit het Amerikaanse zuiden, die verliefd wordt op Stanley Kowalski, de rauwe man van het urbane noorden. Isabelle Huppert, die in 1976 haar carrière schuchter begon in de film La dentellière, zet overweldigend en intens hoog in, en ze houdt het ruim twee uur vol. Ze jaagt op vuurrode, hoge hakken de robuuste Stanley na, gespeeld door Andrzej Chrya. De Frans-Poolse regisseur Krzysztof Warlikowski trekt deze hyperrealistische bewerking ver weg van de beroemde verfilming met Vivien Leigh en Marlon Brando. Prachtig en onverwacht verstild zijn de scènes met Stella, zuster van Blanche. Stella omarmt het moederschap. Blanche maakt een vaak wrede initiatie door op weg naar de ultieme liefde, die ze vergeefs zoekt. Uiteindelijk, na veel tragische dieptepunten, moet ze erkennen dat de „mens sterft door het gemis van de ander”. In het decor overheersen kille voorwerpen als glas en staal.

Videocamera's volgen de actrice op het podium, zodat we twee Isabelle Hupperts tegelijkertijd zien: de filmactrice en de toneelspeelster. De eerste staart ons levensgroot aan, de tweede is een kwetsbare verschijning op hoge hakken. De „begeerte” die ze zoekt, eindigt in een confrontatie met onzichtbare mannen. De Blanche van Huppert schreeuwt huiveringwekkend „Laat me”. Haar leven is een nachtelijke reis, met vergeefs gezochte liefde als enige droom.