Help, wat is alles ineens groot

Groter en kleiner worden, alsof je Alice in Wonderland bent. Dat kan natuurlijk niet echt. Of toch? Zweedse wetenschappers hebben alvast onderzocht hoe het voelt.

Stel je eens voor dat je tijdens je slaap zou krimpen totdat je nog maar zo groot was als een Barbiepop. Als je dan weer wakker wordt, zou je dan het gevoel hebben dat je lichaam raar klein was? Of zou je je normaal voelen en denken: wat is de rest van de wereld gek groot?

Dat wilden Zweedse onderzoekers weleens precies weten. Maar dan zonder mensen echt te laten krimpen.

In plaats daarvan bedachten ze een slimme truc. Ze lieten mensen op een bed liggen en naar hun benen en voeten kijken. Maar dan met een camerabril op hun hoofd – en via die camerabril keken ze niet naar hun eigen benen en voeten, maar naar die van een Barbiepop. Het allerslimste was: de onderzoekers aaiden een tijdje lang precies tegelijk met een stokje over de benen van de pop en over de échte benen van de mensen. Daardoor voelde het voor die mensen heel sterk alsof de benen van de pop hun eigen benen waren.

Dat lijkt misschien gek, maar je kunt zoiets thuis nadoen. Leg maar eens een losse linkerkeukenhandschoen op tafel, zo’n roze rubber ding. Leg je linkerhand in je schoot en vraag iemand om precies tegelijk met een kwastje over de handschoen en (zonder dat je het ziet, niet kijken) over jouw hand te aaien. Na een tijdje voelt het alsof de handschoen je linkerhand is. Brrr, eng!

Zo kregen de mensen in het onderzoek het gevoel dat de poppenbenen hún benen waren. En ze hadden toen ook het gevoel dat de wereld heel groot was geworden.

Is de man op de foto hierboven wel echt gekrompen? Nee hoor! De man en de vrouw staan alleen in een schots en scheve, heel lange kamer – de vrouw voorin, waar het plafond laag is, en de man helemaal achterin, waar het plafond hoog is. Zo lijkt hij kleiner. De vlakken op de vloer bedriegen je ogen ook: ze zijn zo geschilderd dat het vierkanten lijken, maar in het echt loopt alles scheef. Gezichtsbedrog zonder camera.