Sven Kockelmann geen partij voor Marine le Pen

Harde politieke interviews zijn vrij zeldzaam op de Nederlandse televisie. Eerder zie je portretterende gesprekken, waarin voortdurend wordt voorgesteld even samen te kijken naar een overbekend archieffragment, zodat er niet al te scherp op inhoud gedebatteerd hoeft te worden.

Het programma Oog in oog (KRO) is een op zich lovenswaardige poging om het kruisvuur terug te brengen in de verbale confrontatie met machthebbers. Interviewer Sven Kockelmann bijt zich vast in de knipselmap en herhaalt zijn vraag als hij geen bevredigend antwoord krijgt. Het is alleen jammer dat deze terriër relatief zelden een bot weet weg te slepen.

In het woensdag uitgezonden interview met de Franse presidentskandidaat Marine le Pen van het Front National liet zij Kockelmann alle hoeken van de kamer zien. Die spreekt redelijk goed Frans, maar niet genoeg om adequaat te kunnen reageren op haar beproefde verhaal. Het helpt niet echt als je begint met te vragen of ze een racist of een fascist is, en dan na de voorspelbare ontkenning haar te vereenzelvigen met dubieuze uitspraken van haar voorganger en vader Jean-Marie le Pen.

De inhoud van haar eigen opvattingen had best kunnen volstaan om je over op te winden, maar dan moet je wel de juiste feiten bij de hand hebben over de netto bijdrage van Frankrijk aan de Europese Unie.

Marine le Pen ontweek handig de vraag of ze als president de eurozone zou willen verlaten: „Zelfs als ik al over een jaar president zou zijn, bestaat de euro niet meer.” In de visie van de charmant en redelijk ogende belager van Nicolas Sarkozy wordt Frankrijk bedreigd door twee totalitaire stromingen, de globalisering en het islamisme: de totalitaire commercie en het totalitaire geloof. Het is haar plicht om het land daarvan te redden. Ze ziet verwantschap met Geert Wilders, maar heeft hem nog nooit ontmoet. Bovendien is ze niet zo’n internationalist, dus waarom zou ze met hem moeten samenwerken?

Naar aanleiding van dit gesprek blogde opiniepeiler Maurice de Hond dat alle omstandigheden wel eens precies goed zouden kunnen uitpakken om haar de overwinning te bezorgen. Het weerwerk zal steviger moeten zijn dan ze van Kockelmann te verduren kreeg. Maar wel goed dat we eens wat uitgebreider met haar konden kennismaken.

Ook verheugend was gisteren tegen middernacht de kennismaking met De Mike & Thomas Sketch Show (VARA), een aanvankelijk door de netmanager afgewezen proefaflevering. Mike Boddé en Thomas van Luyn zijn beter dan ooit tevoren in deze verzameling hilarische typetjes. Zoals Toren C zich beperkt tot een kantoorgebouw, zo zijn de trendwatchers, Russische patsers, Duitse rockers, nepindianen en Italiaanse maffiosi hier geconcentreerd in een duur strandhotel. Vooral het muzikale spel met taal en intonaties is virtuoos en smaakt naar meer.