Fietsenmaker zaagt aandeel in tweeën

Fietsfabrikant Accell splitste deze week zijn aandeel. Uit populariteitsoverwegingen was dat niet per se noodzakelijk.

Wat is een duur aandeel? Eentje dat 100 euro kost? Of eentje waarvan de koers-winstverhouding boven de 20 ligt?

Fietsenfabriek Accell vindt kennelijk vooral dat eerste van belang: de absolute prijs van hun aandeel. Eerder dit jaar, toen de koers van het aandeel boven de grens van 35 euro kwam, besloot men om het aandeel te splitsen. Dat is duurder dan een boek of een cd, maar voor een Nederlandse beursfonds is het niet de hoofdprijs. Er zijn aandelen kostbaarder dan 50 euro (Fugro, Nutreco). Vastgoedfonds Unibail-Rodamco is met ruim 153 euro per aandeel het duurst.

De relatieve waarde van het aandeel Accell is met een koers-winstverhouding (prijs van het aandeel ten opzichte van de winst) van iets meer dan 10 ook al normaal te noemen: niet ondergewaardeerd, maar ook zeker niet extreem prijzig.

Aandelensplitsing is een klassieke, maar steeds minder vaak voorkomende juridische truc om het aandeel optisch goedkoper te maken. Na de procedurele hobbel te hebben genomen – goedkeuring door de aandeelhouders voor de benodigde statutenwijziging – was het afgelopen woensdag zover: het aandeel Accell, dat inmiddels boven de 40 euro was gestegen, werd in tweeën geknipt.

Aandeelhouders die hebben zitten slapen en woensdag argeloos op Teletekst de koers van hun fietsenfonds opzochten zullen even zijn geschrokken: het aandeel was gehalveerd tot 20,15 euro! Maar als zij bij nadere beschouwing hun effectenoverzicht opslaan, zien ze dat ze wel tweemaal zoveel stukken in bezit hebben. Ergo: ze hebben geen geld verloren.

‘Het vergroten van de verhandelbaarheid van het aandeel’, luidde ook bij de fabrikant van Batavus de reden om tot aandelensplitsing over te gaan. Een tweede, niet uitgesproken motivatie is dan ongetwijfeld: een hogere koers. Een hogere verhandelbaarheid leidt, bij gunstige resultaten en vooruitzichten, tot een grotere populariteit van het aandeel.

Maar ook daar was bij het bedrijf uit Friesland weinig noodzaak voor. Accell is relatief goed de recessie doorgekomen, Vorig jaar boekte het een winstsprong van 11 procent (tot 36,4 miljoen euro) en voor het lopende boekjaar verwacht men een verdere toename van zowel winst als omzet. Het goede weer, milieubewustzijn en de drang naar fit- en gezondheid zorgen voor een blijvende en toenemende vraag naar fietsen, ook naar de elektrische die Accell fabriceert. Bij alle vrolijke berichten uit Friesland staat het aandeel al jaren in de plus. Accell kroop relatief goed uit het crisisjaar 2008. Het aandeel vond in de laatste twee kalenderjaren snel de weg omhoog van 16 euro naar 40 euro.

Als een verdere koersstijging dan het doel is van de ‘aandelensplit’ dan had de directie van Accell er goed aan gedaan te kijken naar precedenten. Uit wetenschappelijk onderzoek van weliswaar alweer een tijdje terug blijkt dat aandelensplitsing in Nederland nauwelijks tot meer waarde leidt. In 2004 onderzocht de Utrecht School of Economics zestig recente voorbeelden. Conclusie: aandelensplitsingen leiden niet tot enig significant positief effect, op handelsvolume noch koers.

De eerste anderhalve handelsdag van het nieuwe, gehalveerde aandeel Accell wijst op het tegendeel. De koers steeg sinds woensdag met 3 procent tot 20,75 euro.