En maar knielen

Morele substantie: ach, daar moeten we in deze Willem Duysnatie niet al te flauw over doen. De SGP mag dan nu wel macht hebben, het blijft operette van averechtse heren. Dus ja, Michael van Praag lag geheel in lijn van het nationale gevoel met het schofterige gepruttel in de beoordeling van Sepp Blatter. Niet eens een wolkje van morele bezwaren danste in om zijn hoofd. Zijn ja voor Blatter was al even onweerspreekbaar als de sentimentele spreidstand van de FIFA-voorzitter.

Moraliteit als ballotage.

Ergerlijker dan de herverkiezing van Sepp Blatter was de morele hypocrisie van de KNVB-preses. Bombastisch meldde hij zich als kampioen transparantie, maar toch weer niet als het tot de liquidatie zou leiden van een bevriende kandidaat-voorzitter.

Want, laten we wel wezen: het FIFA-lid Nederland vreet van harte uit de trog van hemel en aarde in Zürich. Eén gebaar van verbale nederigheid volstaat ruimschoots om een leprose Zwitser carte blanche te geven voor weer eens vier jaar. Michael van Praag en morele bezwaren: tropisch hout is betrouwbaarder.

Als het hem gevraagd was, had hij ook nog een nummer van Duke Ellington gespeeld voor Blatter. En noem me dan eens één crooner die wakker ligt van een moreel deficit. Van Praag alvast niet: hij wil alleen maar het dynastieke juk van vader Jaap van zich af te schudden.

Eindelijk eens iemand zijn. In Amsterdam lukte het niet, in Zeist ook nauwelijks, maar in FIFA-kringen komt hij helemaal los van erfelijke pudeur.

Daar mag de ziel vloeien.

Over Blatter is alles gezegd. Van de FIFA weet je dat schurft betrouwbaarder is. Overigens zijn de meeste sportbonden burchten van duisternis. Ook NOC*NSF, ja. Nergens in de samenleving kom je zoveel ongecontroleerde aplomb tegen als in sportinvestituren. En dus kon de pastorale charme ( lees riedel) van Van Praag makkelijk ingezet worden als zuiveringsritueel.

Presidentieel antidotum.

Het hoort allemaal tot de categorie leugens waarbinnen ook Johan Cruijff ineens wordt opgevoerd als waakhond van de ethische commissie van de FIFA. Leugenachtiger kun je het niet maken. Johan is een best uithangbord van het hedendaagse voetbalkapitalisme, maar een morele autoriteit is hij zeker niet.

Hooguit souffleur van populistische winden. Kennis en macht verstrengeld in miserabel bloempotpopulisme. Wel altijd met een raar soort bloeddorst in het achterhoofd.

Moralisme als guillotine.

Het achterhoofd: daar zijn ze in Zeist gauw klaar mee. Alles is achterhoofd aan de KNVB. Alles is schminkkamer in de bossen. Of nu Michael van Praag dan wel Johan Cruijff ceremoniemeester van een wereldorgaan is, maakt verder niet uit.

Eigenlijk is de KNVB nog alleen vlindertuin voor types als Michael van Praag en Johan Cruijfff.

Stralende paljassen die maar één doel hebben: Bemind worden door de broeders van de FIFA om vervolgens een mooie portefeuille te kunnen bemachtigen die op zijn minst reislust van vrouw en kinderen kan bevredigen. En nee dan maakt het niet uit of Sepp Blatter de Berlusconi van het voetbal is.

Thuis hebben we toch ook opportunisten die pony’s laten dansen voor Wilders. Het gevolg is dat Henk Bleknario er niet meer van de televisie is weg te slaan.

Michael van Praag heeft ook zo’n droomscenario. Dat mag, maar maak er geen moreel hoogstandje van. Er ligt ongetwijfeld een mooie promotie in de wachtkamer voor Michael. Het is hem van harte gegund. Maar de prijs is: blijven knielen voor Sepp Blatter. En dat is een hoge prijs.