Een brandend meisje is ook mode op de Modebiënnale

Arnhem Mode Biënnale, Amber. T/m 3 juli op hoofdlocatie AkzoNobel-terrein en diverse andere locaties. Inl: arnhemmodebiennale.com ***

Aan spektakel geen tekort op de vierde editie van de Arnhem Mode Biënnale die deze week openging. De locatie, een reusachtige bedrijfshal van hoofdsponsor AkzoNobel, nodigt uit, of zeg maar gerust dwingt tot grote gebaren. Dankzij de brede opzet en uitbundige enscenering worden die ook gemaakt – maar soms raakt de mode zelf in al het gewoel uit het zicht.

De nieuwe artistiek directeur, de 34-jarige Joff, heeft het net wijd uitgegooid. Voordat je ook maar een jurk te zien krijgt word je geleid langs een geluidsinstallatie, dampende geurzuilen, modefotografie uit het New Yorkse tijdschrift Capricious waar Joff zelf aan verbonden is, een op kleur gesorteerde bloemlezing aan filmfragmenten en de melancholische installatie van Amie Dicke die een nagebouwde huiskamer de komende weken geleidelijk laat onderspuiten met honderd liter foundation. Mode is meer dan kleding alleen, is het betoog.

Als de kleding te voorschijn komt, is het meteen feest. Dit is het domein van 22 aanstormende ontwerpers die ieder één outfit mogen laten zien. Het plezier, de experimenteerdrift, de fascinatie met nieuwe materialen, het tarten van de eeuwige spanning tussen tweedimensionale stoffen en het driedimensionale lichaam – het spat er allemaal van af.

Joff nodigde ruim zestig ontwerpers en labels uit de visie te tonen van waaruit ze ontwerpen. Sommige doen geen moeite, zoals Jil Sander die alleen wat outfits opstuurde waar Joff zelf nog wel een mooie installatie omheen heeft gemaakt. Prada doet mee, maar alleen door een paar jurken, een stuk door Rem Koolhaas ontworpen catwalk en ledschermen met beelden van hun shows in te sturen. En het Britse Preen verbergt zijn mooie jurken in een platvloerse opstelling die uit het depot van de toneelschool lijkt te komen. Er is überhaupt geen nieuwe mode speciaal voor de biënnale gemaakt.

Veel spannender wordt het bij de merken die deze vage vraag hebben aangegrepen om meer over zichzelf en hun kleding te vertellen. Siki Im heeft samen met de in New York woonachtige Nederlandse architect Winka Dubbeldam zijn eigen colbert ontleed en op basis van het patroon een soort bunker gebouwd van met cement geïmpregneerd stof. Ook anderen werkten samen met architecten, zoals Prada met Koolhaas en Iris van Herpen met Benthem Crouwel.

De meest poëtische weergave van een ontwerpersvisie is het grijs-witte meisje dat op een ziekenhuisbed ligt, een object van het Belgische ontwerpersduo A.F. Vandevorst. In de catalogus valt te lezen dat ze geïnspireerd is op een modeshow in 1999 waarbij de modellen in het begin ook zo op bed lagen. Maar dit meisje staat niet op: zij is van kaarsvet en verbrandt langzaam, als een zinnebeeld voor de schoonheid én de vluchtigheid van mode.

Hoewel de Modebiënnale het grootste mode evenement van Nederland is, volgens het persbericht zelfs van de wereld, speelt de Nederlandse mode er een bescheiden rol. Het voordeel is dat de Nederlandse mode meteen in een internationale context wordt vertoond. Maar de Arnhem Mode Biënnale heeft kennelijk nog niet een statuur waarvoor de Prada’s en de Jil Sanders van deze wereld zich in het zweet gaan werken. De biënnale heeft nog niet de regie in handen, en houdt zich noodgedwongen vooral met de enscenering bezig.