Andermans kind

„Je zorgt voor andermans kind”, zegt psycholoog René Hoksbergen in een interview over adoptiekinderen (Nederland, 30 mei). Hoezo voor andermans kind? Ouders zijn niet alleen degene die een eicel en zaadcel leveren. Het zijn ook de mensen die je leren kijken naar de wereld, gewoontes meegeven en je vooral heel erg liefhebben.

Ik voel geen band met het land waar ik geboren ben. Ik snap programma’s als Spoorloos niet. Hang je daar huilend bij een wildvreemde in de armen. Ik groeide op in Nederland en heb me nooit ‘anders’ gevoeld. Ik zie niet dat mijn ouders blank zijn en dat mijn huid donkerder is. Alles kon worden besproken over de adoptie van mij, mijn broertje en zusje. Alle drie zijn wij goed terechtgekomen, alle drie volgen we een opleiding in het hoger onderwijs. Ik heb mij nog nooit andermans kind gevoeld.

Marieke Migchelbrink

Student journalistiek, Utrecht