Als er maar wegwerptandenborstels, tandpasta en pantoffels zijn

Tijdens een verjaardag raak ik aan de praat met de broer van de jarige. Nadat we onze wijnglazen laten klinken, vraagt hij plotseling aan me: „Wil jij miljonair worden?” Ik moet denken aan documentaires over postcodeloterijwinnaars die sinds de bewuste dag ongelukkiger zijn dan ooit, over vrienden die niet meer je vrienden zijn, duizenden bedelbrieven en lid worden van de Rotary. „Ja best wel graag”, antwoord ik.

„Weet je wat je zou moeten doen?” zegt hij. „Kijk, China, daar gebeurt het nu allemaal. De middenklasse van China is welgesteld aan het raken, en die willen nu ook allemaal op vakantie. Naar Nederland. Je moet een bed & breakfast beginnen dat speciaal gericht is op Chinezen. Met Chinees ontbijt enzo. Miljóénen kan je binnenhalen. Je moet trouwens dan wel Chinees leren.”

„Aha”, zeg ik – ik had toch ergens meer gehoopt op gloeiendhete voorkennis over ING-aandelen. „Studeer je iets… in de hotelwereld?” Nee, zegt hij. Hij had er een documentaire over gezien.

Het lijkt erop dat het niet lang zal duren voordat China de wereld heeft overgenomen. Ze hebben handel, economische groei, een populaire keuken, technologie, mankracht, een lange muur, schimmige politiek, het talent om van alles heel goed na te maken, officieuze Afrikaanse kolonieën die ze leegplukken en ze hebben bovendien de eerste 3D-pornofilm ooit gemaakt. Geen slecht idee dus om de toekomstige opperheersers een prettige bed & breakfast aan te bieden.

Jammer genoeg kijk ik te vaak naar het tv-programma Ik vertrek, waardoor ik maar al te goed weet dat een bed & breakfast beginnen synoniem is aan levenslang ongeluk, mensenhaat en opgezette enkels. De zelfstudie ‘Vloeiend Mandarijn In Twee Jaar’ maakt dit waarschijnlijk niet beter.

Na een korte inspectie op internet blijken er al een hoop mensen bezig zich te verdiepen in de Chinese toeristenbranche, waardoor zij misschien hun Rotary-lidmaatschap al aan de horizon zien blinken. Dan stuit ik op een lijstje dat goed van pas was gekomen bij het vormgeven van mijn bed & breakfast: de do’s en don’ts van een hotel dat gericht is op de Chinese markt. ‘Chinezen drinken graag thee, dus er moet een waterkoker op de kamer zijn.

Verder wordt het op prijs gesteld als er wegwerptandenborstels, tandpasta en pantoffels aanwezig zijn. Chinese gasten gaan niet uit zichzelf in de rij voor een loket staan, hekjes kunnen dit probleem verhelpen. Men houdt van gezelligheid aan tafel, er wordt graag luidruchtig gepraat en gelachen. Het getal 4, een zwarte kat en de kleur wit brengen ongeluk. Een vleermuis, de kleur rood en de getallen 6, 8 en 9 brengen geluk.’

In mijn hoofd stel ik me een bed & breakfast voor: elke muur is knalrood, niets in de ruimte is wit. Aan de tafels met zes poten wordt hard gelachen, overal hangen grote schilderijen van vleermuizen.

Misschien is miljonair worden toch zo slecht nog niet.

Renske de Greef