Als de motie af is kussen de revolutionairen op Bastille elkaar gedag

Natuurlijk zijn ze boos, minstens even boos als hun Spaanse leeftijdsgenoten. Ze hebben er ook hun redenen voor. Een op de vier schoolverlaters heeft grote moeite met het vinden van een baan, om maar eens iets te noemen. Ze voelen zich verwaarloosd door de traditionele politiek, die ze te cynisch vinden, te a-sociaal, te ver weg van hun dagelijkse problemen.

Ze noemen zichzelf les indignés, de verontwaardigden. Naar het boek van de 93-jarige verzetsheld Stéphane Hessel, Indignez-vous, waarvan in Frankrijk al ruim een miljoen exemplaren werden verkocht. Maar in Parijs zijn die verontwaardigden moeilijk bij elkaar te brengen, blijkt. Met een paar honderd zijn ze, niet ver van de Place de la Bastille, waar ze in een ‘algemene vergadering’ een betere wereld bespreken, waarin de macht niet bij de kapitalisten ligt.

Zondagavond waren ze nog met bijna drieduizend, maar toen werd hun vreedzame manifestatie door de oproerpolitie met traangas beëindigd. Op deze dinsdagavond heeft de politie de ‘volksopera’ Bastille goed afgeschermd, er is een samenscholingsverbod en de CRS is massaal aanwezig. De kans op bestorming is nihil. Daarvoor zijn de manifestanten niet alleen met te weinig, ze zijn ook heel erg braaf. Al verkiezen ze zelf het woord gedisciplineerd. Barricades worden er niet opgeworpen.

Op de openbare vergadering worden eerst de spelregels duidelijk gemaakt. Geen alcohol, wie vertrekt ruimt netjes zijn rommel op, iedereen spreekt in eigen naam en niet namens een organisatie of beweging, en tegen een uur of tien moet de vergadering zijn afgelopen. „De ervaring leert dat het anders toch een beetje uit de hand loopt”, zegt Aurélie, een meisje met dreadlocks dat tot de commissie ‘organisatie en communicatie’ behoort. Het gaat er bijzonder ernstig aan toe, alleen de bloemen die zijn meegebracht om aan de agenten te geven vormen een ludiek element.

Er zijn enkele tientallen Spanjaarden, die hun solidariteit met de verontwaardigden in Madrid willen benadrukken. Waarom het in Parijs nog niet zo goed wil lukken, weten ze ook niet. Misschien zijn de Franse jongeren druk met studeren voor de examens straks. Ze wijzen er wel op dat er in Bayonne en Lyon wel al permanente kampen zijn. In Bayonne, bij de Spaanse grens, is de oproerpolitie er niet in geslaagd het kamp op te breken, een overwinning voor de prille beweging.

In zo’n dertig steden, van Lille en Straatsburg tot Pau en Marseille, vinden op hetzelfde moment vergaderingen plaats, alles samen goed voor een kleine 10.000 betogers. En de livestream van de vergadering in Parijs, vastgelegd op de iPhone van twitteraar ‘SoldatduWeb’, wordt op de website www.reelledemocratie.fr op zeker moment door ruim 60.000 mensen gevolgd. Ook in Frankrijk vindt de moderne revolutie vooral via het internet plaats.

De strijdpunten worden vastgelegd. De verontwaardigden eisen acties tegen financiële speculatie, belastingen op grote vermogens, meer mogelijkheden voor rechtstreekse democratie, het in rekening brengen van blanco stemmen tijdens verkiezingen. Door de slechte geluidsinstallatie is de vergadering voor veel manifestanten slecht te volgen. Na een half uur verlaten de eerste revolutionairen al de vergadering. Hand in hand stappen ze een internetcafé binnen. Op de vergadering wordt ondertussen een wet voor ‘verantwoordelijke politiek’ bepleit, die corruptie door politici moet tegengaan. Er worden fluisterend plannen gesmeed voor betogingen bij ministeries. Als de laatste motie is aangenomen kussen de revolutionairen elkaar vaarwel. Tot morgen. Om halfvijf voor de verschillende commissievergaderingen, om zeven uur voor de algemene vergadering.

Dirk Vandenberghe