Dodelijke schatjes

GEEN CAPTION
GEEN CAPTION Dirk-Jan Visser

Zembla: De schietclubNed. 2, 22.35 - 23.15 uur

Wie wel eens in de bossen van Montana heeft gewandeld met een doorgeladen geweer in de armen, biddend om een hinde, kent het geluk van het vuurwapenbezit.

Anders dan in de Verenigde Staten staan wapenliefhebbers in Nederland slecht bekend, en na de Zembla-documentaire De schietclub zal dat niet beter worden. Aanleiding is de moord vorige maand in Alphen aan den Rijn. In een winkelcentrum schoot een jongen zes voorbijgangers dood. Hij was lid van een schietsportvereniging.

Zembla onderzoekt de gevaren van de schietclubs. Hoe houden ze gekken buiten de deur? Aan politiecontrole blijkt het te schorten. Volgens een voorzitter worden gesjeesde militairen geweerd, en ook mensen die extremistische ideeën koesteren of die hun wapens knuffelen. Zembla heeft al gauw een schutter gevonden die afgekeurd is voor het leger, die zijn wapens aanduidt als „vijf schatjes”, die nazi-parafernalia verzamelt en enige sympathie uit over de discipline die de Wehrmacht in de Tweede Wereldoorlog tentoonspreidde.

Schande? In Nederland zijn 43.000 sportschutters. Hoeveel van hen schieten op mensen? En hoe verhoudt zich dat tot het aantal moordenaars dat geen lid is van een schietclub? Zonder cijfers blijft het gevaar onduidelijk. Op het eerste gezicht lijkt het verband tussen schietsport en doodslag klein.

We krijgen mooie, gedetailleerde beelden van de schietbaan, het bijvullen van gebruikte kogels, de trots getoonde wapens. Maar de nieuwsachtige aanpak van Zembla past niet zo goed bij het onderwerp. De brave verenigingvaders met hun dodelijke schatjes hadden beter gepast bij een aanpak à la Michiel van Erp. Licht spottend, maar met liefde.

Wilfred Takken