Ook een oefenpotje in Venlo is een bloedserieuze zaak

De Noord-Koreaanse voetbalsters speelden gisteren een oefenduel met Nederland.

In de voorbereiding ging het er geheimzinnig en serieus aan toe bij de Aziaten.

De teambegeleider van het Noord-Koreaanse vrouwenvoetbalelftal belooft na te vragen of er straks interviews mogelijk zijn, maar de schichtige blik die het verzoek oproept, geeft weinig hoop op een positief antwoord.

Het is niet de bedoeling dat ook maar één buitenstaander de training op dinsdagmiddag, ruim 24 uur voor de interland tegen Nederland, bijwoont. Iedereen moet weg. Gezien het belang van de wedstrijd doet de geheimzinnigheid – het gaat om een oefenduel – potsierlijk aan. Maar Noord-Korea is het meest gesloten land te wereld en houdt ook op het voetbalveld niet van pottenkijkers.

Maar de officials vergeten dat het trainingsveld van VVV-Venlo in een kuil ligt – stadion de Koel dankt er zijn naam aan – en iedereen de ruim twee uur durende oefensessie van de Noord-Koreaanse speelsters ook goed kan volgen vanaf het terras voor de clubgebouwen.

Een paar keer komt de elftalbegeleider nog de trappen op, om zaken te regelen met de medewerkers van VVV. „De coach vindt de ballen te zacht. Kunnen ze niet harder opgepompt worden?”

Bij de staf van de Noord-Koreanen ontstaat paniek als een groep Nederlandse internationals het veld betreedt. Met enige moeite weten de vrouwen duidelijk te maken dat ze slechts een verplaatsbaar doel komen halen voor hun training.

Als de twee ploegen rond half zes ’s middags op naast elkaar gelegen velden werken aan de laatste voorbereiding voor de wedstrijd, vallen vanuit een vogelperspectief de verschillen op: tegenover de Nederlandse losheid en ontspannen aanpak staan de tucht en discipline van de Noord-Koreanen. Stevige vrouwen met staartjes tegenover volledig afgetrainde, kortgeknipte tegenstanders. Als de Aziaten tijdens het inlopen de benen omhoog gooien, gebeurt dat in geometrische formatie, synchroon en onder het slaken van kreten.

„Fysiek zijn ze ijzersterk”, concludeert de Nederlandse bondscoach Roger Reijners, mede op basis van video’s. „Een nuttige oefenpartner op weg naar de EK-kwalificatiereeks die dit najaar begint.” Oranje, nummer veertien op de wereldranglijst, plaatste zich niet voor het WK in Duitsland, dat eind volgende maand begint. Noord-Korea, ’s werelds nummer acht, lukte dat wel. Nederland is de eerste sparringpartner op weg naar het wereldkampioenschap.

Het Noord-Koreaanse elftal drijft voor een belangrijk deel op jongeren. Op het WK voor speelsters onder de zeventien jaar werd het land al eens kampioen. Misschien kan het vrouwenteam de ongelukkige deelname van de mannen aan het WK in Zuid-Afrika (drie duels, nul punten, één doelpunt voor, twaalf tegen) doen vergeten. Vlak na het WK schreven berichtten internationale media over lange verhoren van de voetballers en de staf, over openbare sessies waarbij ze harde, ideologische kritiek zouden hebben gekregen en zelfs over tewerkstelling in strafkampen.

Boudewijn Walraven, hoogleraar Koreastudies aan de Universiteit Leiden, kent de verhalen. Maar hij zegt dat niemand buiten Noord-Korea weet of het echt zo is gegaan. „Het is duidelijk dat het regime veel waarde hecht aan sport als vehikel om het internationaal aanzien op te vijzelen. Met meer dan een miljoen militairen op een bevolking van zo’n 22 miljoen inwoners mag Noord-Korea bovendien een gemilitariseerde staat worden genoemd. Lichamelijke fitheid staat hoog in het vaandel. Er wordt ook massaal aan taekwondo gedaan.”

In Venlo ogen de Noord-Koreaanse speelsters na een lange, scherpe training nauwelijks vermoeid. Een speelster neemt een ploeggenoot op de rug en maakt kniebuigingen. Even later doet ze hetzelfde met de vrouw op haar nek. De bondscoach sluit af met een evaluatie op het veld. De speelsters staan in gelid. Als de man na een minuut of vijf is uitgesproken buigen ze het hoofd en volgt een nederig knikje richting de assistent-coach.

Bij het verlaten van het veld wordt duidelijk dat de Noord-Koreanen onder geen beding met de pers zullen praten. Speelsters en staf zitten binnen twee minuten in de touringcar naar het hotel. Ook bondscoach Kim Kwang-min is spaarzaam in zijn mededelingen. „Ons staatshoofd houdt van het vrouwenelftal. Hij beschouwt de speelsters als zijn eigen dochters en schenkt ze alle liefde”, zei Kim na de laatste Azië Cup. Maar omdat zijn team de finale tegen Japan verloren had, oefende hij meteen zelfkritiek. Want de Geliefde Leider van Noord-Korea houdt niet van nederlagen. „Ik betreur het en ben teleurgesteld dat we hem geen zege hebben kunnen geven.”

Dat lukte hen gisteravond ook niet. Tegen Nederland werd het niveauverschil niet uitgedrukt in doelpunten, het duel eindigde in een 1-1 gelijkspel. Het komende WK in Duitsland biedt de ultieme mogelijkheid voor revanche op de nederlaag tegen Japan. Noord-Korea zit in de poule met Colombia, Zweden en de Verenigde Staten. En laat de eerste wedstrijd op 28 juni nu net tegen ‘vijand’ VS zijn. Winnen de Noord-Koreanen dat duel, dan kunnen ze nooit meer iets fout doen bij Kim Jong-il. En kunnen ze met vertrouwen terug naar huis.