Een rouwstoet van geiten in een reis door Zuid-Italië

Scene uit de film Le Quattro Volte (2010) Foto Kino International
Scene uit de film Le Quattro Volte (2010) Foto Kino International

DVD

Le quattro volte

Regie: Michelangelo Frammartino *****

De Italiaanse regisseur Michelangelo Frammartino (Milaan, 1968) trakteert je in Le quattro volte op een even magische als magistrale reis over het Zuid-Italiaanse platteland. Het begint concreet en wordt dan steeds abstracter. Via de laatste dagen van een Calabrische geitenherder beziet Frammartino de levenscycli die mens, dier, plant en mineraal hier op aarde doormaken. Mystiek is zijn film. Jazeker. Maar laten we daar niet zo plechtig over doen. Want Frammartino is een mysticus die de dingen gewoon laat zien zoals ze zijn. En dat is al knap genoeg. Hij heeft een scherp oog voor het absurde. En dan met name voor de idiotie van de menselijke sisyfusarbeid: alles is opbouw en afbraak en als mestkevers rollen we onze keuteltjes de heuvel op. Alleen al die onbetaalbare tien minuten durende scène waarin de oude geitenhoeder wordt begraven, inclusief rouwstoet, loslopende geiten, een vrachtwagentje op een helling, een hond, en alles, maar dan ook alles misloopt, ach, Fellini had het niet eens kunnen bedenken.

Dana Linssen