Fietsende fakir

E en paar dagen voor de etappe naar de top van de Etna schudde de vulkaan nog eventjes zijn buik. Angelo Zomegnan, de grote organisator van de Giro d’Italia, haalde er zijn schouders bij op. Naar eigen zeggen onderhield hij zeer nauwe contacten met de seismologen, en die voorzagen rustige ingewanden op deze zondagmiddag.

De Etna hield zich inderdaad in. Nog geen vulkanisch boertje kon eraf. Evenveel vertrouwen in de seismologen (of in Zomegnan) hadden de Siciliaanse supporters. In drommen waren ze naar boven geklommen om Vicenzo Nibali, telg van het eiland, aan te vuren.

Ik besteeg de Etna in de Giro van 1989. Unheimisch was het, koersen op een zwarte berg. De gestolde lava deed me denken aan de plooien van een doodsgewaad. Hier en daar op de helling resten van een overspoeld huisje. Lava was aan de ene kant naar binnen, en aan de andere kant door ramen en deuren naar buiten geklotst. De natuur bezit het talent om ongeïnspireerd bijzonder fraaie sculpturen te creëren. Het woord genereren is misschien beter op zijn plaats.

Ik was zondag absoluut niet pessimistisch over het roze van Pieter Weening. Overleven was een serieuze optie. Met een beetje geluk kon hij op de rustdag mooi als leider van de Giro in zijn bedje blijven liggen.

Pieter met zijn klimmersbenen is terug op niveau, met de Friese flair die ik zo node gemist had. De grote jongens voor het klassement leken hun erupties vooralsnog te bewaren voor het tweede deel van de ronde. Leken. Toen ze gingen reed Pieter ineens op vierkante wielen, wat overigens geen schande was. Even later splitste Alberto Contador iedereen een stel soortgelijke exemplaren in de maag.

Wie jumpte daar nog naar zijn achterwiel? Het was Michele Scarponi. Het monumentale voorbeeld van zelfcrematie was enig in zijn soort. Voor mijn ogen viel Scarponi uiteen in op as gelijkend poeder.

De hitte in het hoofd van Contador moet haast ondraaglijk zijn. Is het woede om de onrechtvaardigheid? Is het putdiepe wraakzucht? Is het edel vuur dat de onvolmaaktheid uit het dopingreglement wil branden? De sage van de onterfde biefstuk is nog niet ten einde. In juni beslist het internationale sporttribunaal of de clenbuterol die tijdens de vorige Tour in zijn urine werden gevonden het dwaalspoor is van een malafide vleesfabrikant, of niet.

Vorig voorjaar trok ik op deze plaats, na uitputtende analyse van zijn pedaaltred, de conclusie dat die exact hetzelfde is als het tredje van de Jezushagedis. Zoals dit bijzondere beestje op zijn achterpoten over het water spurt, zo loopt Contador ‘in’ de pedalen bergop. Na de navrante demonstratie van zondag op de vulkaan weet iedereen dat El Pistolero ook over gloeiende lava kan lopen. Hij is de eerste fietsende fakir.