Muziek

Piepende feestrap

Beastie Boys: Hot Sauce Committee Part 2

cd hiphop

Nadat keelkanker werd geconstateerd bij rapper MCA, bleef dit achtste studioalbum van hiphopveteranen Beastie Boys twee jaar op de plank liggen. Het album komt nu in iets aangepaste vorm toch uit, maar de groep zal er niet mee op tour gaan zolang MCA nog onder behandeling is.

Muzikaal is er weinig veranderd in het universum van de drie decennia oude band uit New York. De muziek is een bonte mix van gelijke delen Run DMC, Pink Floyd, George Clinton en het eigen punkrockverleden. Rauwe, futuristische hiphopgrooves met echoënde vocalen, een cocktail aan gierende geluidseffecten, stevige baslijnen en een rapstijl die eind jaren tachtig al archaïsch klonk.

De nostalgische noiserap van Beastie Boys bleef lang spannend, omdat de raps werden ingebed in gelaagde en vooruitstrevende producties. De rauwe drumbreaks zijn nog steeds sterk maar als geheel klinkt de piepend resonerende feestrap nu iets te vaak als herhaling. Hoogtepunten zijn de prettig ontspannen dub met Santigold, het rauw rockende ‘Too Many Rappers’ met Nas en funky ‘Nonstop Disco Powerpack’.

Saul van Stapele

Krioelend kwartet

Goudsmit, Erker, Van Geel & Van Vliet: Estafest Live!

cd jazz

Het kwartet Estafest maakt kamermuziek met vrijzinnige jazzinsteek. Of omgekeerd: jazz met moderne kamermuziekinvloeden. Op welke manier je de cd Estafest Live!, een registratie van een concert in De Toonzaal, Den Bosch in 2009, ook beluistert – het moet met open oren. Gitarist Anton Goudsmit, rietblazer Mete Erker, violist Oene van Geel en pianist Jeroen van Vliet treffen elkaar al jaren op de Nederlandse podia. Het gevormde bas- en drumloze Estafest is een kwartet van snaren en geblazen noten, die elkaar kruisen en afstoten in abstracte, filmische composities. Vol avontuur krioelt het kwartet om elkaar heen. Elke centimeter benuttend, want in dit kleurenpalet van melodische instrumenten is elkaar weinig ruimte gegund. En toch zitten ze elkaar niet in de weg. Er wordt gedwarreld en gewikkeld. De muziek stroomt een poosje, om prompt weer tegen een grote steen op te klotsen, zodat weer een andere weg wordt gezocht.

Anton Goudsmit drijft in stukken als ‘Uberspank’ de boel op de spits, met jennende gitaarriffs. Terwijl het in ‘Hyper’, geschreven door Van Vliet, op hoog energetisch niveau gaat kolken, aan de hand van een steeds weer veranderende melodie. Gekmakend, hoe ieder steeds weer op de proppen komt met nieuwe elementen en het geen minuut inzakt.

AMANDA KUYPER

Magische luchtigheid

Stevie Nicks: In Your Dreams

cd pop

Haar stem is wat gruiziger geworden dan 35 jaar geleden, toen ze met Fleetwood Mac de hitparade bestormde. Van een dromerig elfje is Stevie Nicks (62) een doorleefde popdiva geworden, die de hulp van Eurythmics’ Dave Stewart inriep voor haar zevende soloalbum In Your Dreams. Nog altijd hult ze zich in fladderjurken en dweept ze met mystiek, bijvoorbeeld wanneer ze in de zee van tranen na de overstroming in New Orleans een geest op Bourbon Street ontwaart. De verheven toon van een op muziek gezet gedicht van Edgar Allan Poe (Annabel Lee) en haar reïncarnatie als een strijdvaardige Florence Nightingale in ‘Soldier’s angel’ zijn wat hoog gegrepen voor haar nasale stem. Nicks blijft op haar best als ze haar magische luchtigheid loslaat op melancholieke liedjes als ‘For what it’s worth’ of ‘Secret love’, gebaseerd op een oude Fleetwood Mac-demo. Mick Fleetwood en Lindsey Buckingham zijn van de partij om de geest van hun gezamenlijk bandverleden uit de fles te toveren.

JAN VOLLAARD

Met superieur gemak

René Pape: Wagner

cd klassiek

Helblauwe ogen, modieus baardje – het charisma van bariton René Pape (46) spat reeds van zijn nieuwste cd-cover. Zijn podiumuitstraling schijnt fenomenaal te zijn; jammer dat zangers van Papes status doorgaans veel te duur zijn voor de Nederlandse muziektheaters. Met superieur gemak en de weldaad van een warm bad zingt Pape delen uit Wagneropera’s als Die Meistersinger en Die Walküre. Majesteitelijk klinkt zijn ‘Koning Heinrich’ uit Lohengrin, zalvend en met wellicht iets te weinig frustratie zijn Wotan. De dictie van de Duitse zanger is smetteloos, Daniel Barenboim en de Staatskapelle Berlin begeleiden zinderend maar op het randje van hysterisch. Tekenend voor Papes faam is het cd-gastrolletje dat zijn vriend en stertenor Placido Domingo als Parsifal krijgt toegewezen. Domingo, met een wat geknepen stem hoorbaar op leeftijd, wordt door Pape eenvoudig overtroffen.

Floris Don