Kleurrijke Strauss van De Waart

Radio Fil. Orkest/Edo de Waart. Geh.: 7/5 Concertgebouw A’dam. Terugluisteren: ntr.nl/matinee ****

Bijna zeventig is hij. Reden voor Edo de Waart zijn basis weer naar hier te verleggen. Zijn chef-schap in Hong Kong eindigt in 2012, maar deze herfst begint hij als chef van De Filharmonie in Antwerpen.

Zaterdag leidde De Waart in de Matinee als vanouds het Radio Fiharmonisch Orkest. Hij was er vijftien jaar de muzikale motor, en uit de samenwerking klinkt nog steeds maximale vertrouwdheid.

De Waart bracht muziek mee die hij al eerder veel leidde (en opnam): het sferische Guyuhmgan van Georges Lentz (1965). De structuur ervan is complexer dan het oor hoort: een oerwoud sferisch getinkel.

Lentz’ nachtmuziek sloot in natuurgevoel naadloos aan op Diepenbrocks orkestlied Im grossen Schweigen. In de opmaat naar het Diepenbrockjaar 2012 was het goed weer te horen hoe Mahler en Strauss Diepenbrock inspireerden, maar je blijft dier brille en scherpte missen. Nietzsches teksten werden expressief gezongen door formidabele bas Robert Holl, maar existentieel schurend werd het niet.

Programmatisch doordacht (maar ook een beetje wreed) was het daarna Strauss Also sprach Zarathustra te spelen: zoveel kleurrijker kun je Nietzsche ook toonzetten. De Waart bewees zich als Strauss-specialist door de gecontroleerde bandeloosheid die hij realiseerde: er werd gezwierd en ferm gebeukt, maar nergens met loze overdaad.