Brandt Brauer Frick mist kans

Brandt Brauer Frick. Gehoord: 8/5, Paradiso Amsterdam. ***

Een hand op het mondstuk van de tuba zorgt voor een ritmisch geplop. De pianotoetsen worden gedempt met rubbers en de pauken worden met houtjes aangeslagen. Niks computerbeats of drummachines; dit is ‘techno’ met akoestische instrumenten door het Berlijnse trio Brandt Brauer Frick.

Drummer Daniel Brandt en percussionist Jan Brauer spelen al sinds de middelbare school samen in jazzbands. Pianist Paul Frick is klassiek geschoold en componeerde voor orkesten. Met een tienkoppige bezetting brachten zij in een slechts half gevuld Paradiso hun polimetrische beats met een scala aan instrumenten.

Het is origineel materiaal dat op het debuutalbum You Make Me Real met spanning in jazzy melodieën en vervreemdende geluidjes wordt uitgevoerd. Helaas viel het live tegen. Het ensemble zat opgesloten in zijn bladmuziek. Er was nauwelijks contact met het publiek, de musici voerden op bijna mechanische wijze uit wat stond uitgeschreven.

Deze luistermuziek had beter gepast te midden van zittend publiek. Pas toen het orkest in een echt dansbaar ritme kwam, werd warmte in de muziek voelbaar. . Maar dat Brandt Brauer Frick niet aan het improviseren sloeg en interessante ‘electronic jazz’ ging maken in de lijn van de avontuurlijke componist Matthew Herbert, bleef voelen als een gemiste kans.