Opinie

Grettaketet

Youp

In mijn geliefde Bergen aan Zee zag ik hoe legerhelikopters water uit de Noordzee schepten om dat zilte nat vervolgens op het smeulende duinlandschap te gooien. De duinen brandden omdat onze plaatselijke pyromaan weer eens had toegeslagen. Inmiddels denkt men hier dat het niet om één fikkiestoker gaat, maar om meerdere. Pyromanie is een besmettelijke ziekte. In een van de kranten stond onlangs de vrolijke kop: Pyromanen steken elkaar aan.

Ik zag de archiefbeelden van Ground Zero en andere onheilsplekken en rook onderhand fik. Geurentelevisie. Even dagdroomde ik dat de blushelikopter Osama uit zijn zeemansgraf zou tillen. Dus dat hij na zijn dood ongewild zou helpen een duinbrand te blussen. Grappig na al die fikkies van hem. Dan zouden we wel het definitieve bewijs hebben dat hij inderdaad dood is.

Er wordt veel gespeculeerd over zijn einde. Hij zou zijn vrouw als schild hebben gebruikt. Je kunt veel over Osama zeggen, maar op essentiële momenten gaat hij wel achter zijn vrouw staan. Interessante foto van Obama die met een clubje naar het onverdoofd slachten van Osama kijkt. De standrechtelijke executie is inmiddels door sommige deskundigen veroordeeld. Hij had een eerlijk proces verdiend. Is dat zo? Het is oorlog en in oorlog is er geen tijd voor eerlijke processen. Osama zelf deed ook niet echt aan hoor en wederhoor. Toch snap ik dat zijn medestanders, de mensen voor wie hij opkwam, anders tegen zijn dood aankijken. En er door ontregeld zijn.

Neem Gretta, die net als Bin Laden regelmatig opkomt voor de Palestijnen. Zij was woensdag nog totaal van slag door zijn dood toen er in een restaurant in Amsterdam-Zuid, waar zij met een klein gezelschap at, om acht uur om de gebruikelijke twee minuten stilte werd gevraagd. Het was tenslotte 4 mei. Gretta vond dat mooi. Dat zei ze tegen haar gezelschap. Echt een geweldig initiatief van het restaurant. Dat zei ze niet na die twee minuten, maar na een seconde of dertig.

Er was op dat moment al een toeristentelefoon afgegaan, dus alle reden om het zwijgen te verbreken. Andere eters stoorden zich er aan en vroegen haar te zwijgen. Domme vraag. En toen was het oorlog in een restaurant in een stadsdeel waar ooit de meeste Joden woonden. Greetje, zoals Gretta eigenlijk heet, flikkerde ook nog eens van haar stoel. Volgens haarzelf kwam dat door medicijngebruik en volgens de ober klopt dat als je wijn onder de medicijnen rekent.

Hierna ging ze ook nog eens langs de tafeltjes om over de Palestijnse zaak te oreren. Uiteindelijk werd de politie gebeld en is ze door twee agentes zachtjes naar buiten begeleid. Onder applaus van de aanwezigen. Dat is dan weer gênant.

Volgens Gretta viel het allemaal wel mee en berust de hele zaak vooral op een misverstand. Is dat zo? Ik zou in haar geval zorgen dat ik tijdens de twee gevoeligste minuten van het jaar buiten beeld ben. Ik zou geen risico nemen en voor de zekerheid een vol uur mijn muil houden. Misschien is een hele dag zwijgen nog beter. Gewoon doodse voorzorgstilte.

Ondertussen flikkert half Nederland weer een keer over haar heen. Het woord moffenhoer is nog net niet gevallen. In de Telegraaf las ik afkeurende woorden van de VVD-er Hans van Baalen. Dat mag opmerkelijk genoemd worden. Zeker als je weet dat er wordt beweerd dat Hans ooit als stomdronken corpsbal het Horst Wessellied stond te brallen.

Het gezelschap met wie Gretta was heeft purper van schaamte afgerekend. Op dit moment overlegt haar familie druk met de huisarts, die er serieus een geriater op wil zetten. Zo kan het niet langer. In het restaurant is ze, nadat het al een keer eerder misging, niet meer welkom.

Tip van mij: Bescherm haar, vooral tegen haarzelf. Volgend jaar zou ik haar op 4 mei lekker naast de Damschreeuwer in een politiecel zetten. Ik verzin wel een of ander winkeldiefstalletje.