Orgasmes van kreunend staal

Fast & Furious 5: Rio Heist. Regie: Justin Lin. Mett: Vin Diesel, Paul Walker, Dwayne Johnson. In: 100 bioscopen. **

De kritieken zijn positief, de doelgroep ook, gezien het gejoel dat opging bij de première van Fast Five in Rotterdam-Zuid.

Fast & Furious is een zeer succesvol actievehikel. De acteurs wisselden soms, de raceauto’s bleven. Want het draait om het stelen van auto’s om die na een race in de prak te rijden. Om orgasmes van wentelend, kreunend en scheurend staal, met tussendoor wat knokken, ruwe mannenvriendschap en ware liefde.

Bij zo’n filmserie dreigt altijd entropie. Elk deel doet er een schepje bovenop, brengt nieuwe achtergronden, schurken en bijfiguren in. Tot de serie overvol, vormloos en introvert wordt. Fast Five heeft dat punt in deel vijf bereikt. Ditmaal wijkt de kale bodybuilder Vin Diesel met vrienden uit naar Rio de Janeiro, waar de film halverwege een bankovervalfilm wordt. Sterke, heldere actie en energieke cinematografie – de camera duikt als een dolfijn door de favela’s – kan niet voorkomen dat de film incoherent en monotoom is. Hij heeft gewoon te veel van alles: personages, relaties, grappen, knokken, schieten, racen. En zo weinig coherentie, logica en motivatie dat een lappendeken aan actiescènes ontstaat die je in elke volgorde kan afspelen. Een fraai wrak dat je het best in stukjes en beetjes op je iPhone afspeelt.