Maatregelen? Stilte kun je niet beveiligen

Amsterdam26-04-2011 Bezoekster Elsbeth Witt 4 mei herdenking 2010 op de Dam Foto NRC H'Blad Maurice Boyer
Amsterdam26-04-2011 Bezoekster Elsbeth Witt 4 mei herdenking 2010 op de Dam Foto NRC H'Blad Maurice Boyer

3. Elsbeth Witt (30), tekstschrijver en vertaler

„Het was toeval dat ik vorig jaar op de Dam was. Met een vriendin was ik vanuit Utrecht op weg naar een concert in Amsterdam. De Dam lag op onze route. We stonden vlakbij de Nieuwe Kerk, dus niet daar waar de paniek begon. De stemming was plechtig, heel mooi. Ik hoorde iemand schreeuwen en dacht: wat een aso. Toen even stilte.

Mijn vriendin zei later dat het klonk alsof een kudde bizons op ons afkwam, maar ik hoorde alleen twee of drie harde klappen. Een fractie van een seconde steeg ik boven mezelf uit en dacht: er is een aanslag gepleegd, ik ben in iets heel, heel naars beland. Ik zag mensen vallen en stoere mannen die gebaarden van ‘rustig rustig’. Politie denk ik. Toen begreep ik dat de massa zelf het gevaar was. De connectie met de schreeuw maakte ik pas later.

Ik woon in Utrecht, maar zelfs als ik morgen in Amsterdam zou zijn, zou ik niet naar de herdenking gaan. Ik wil die twee minuten gebruiken om eraan te denken dat we hier een democratie hebben en dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, zoals we in het Midden-Oosten zien. Als ik op de Dam zou staan, zou ik vooral denken aan wat er vorig jaar gebeurde. En aan mijn eigen hachje. De politie treft extra maatregelen. Maar de stilte kun je niet beveiligen.”