Doden van Osama een gerechtvaardigde actie

Ze hebben hem. Bijna tien jaar nadat vliegtuigen zich door de Twin Towers in New York en het Pentagon nabij Washington boorden. Terreuraanslagen die de wereld, de Verenigde Staten in het bijzonder, op haar grondvesten deden schudden. Die de orde veranderden, de euforie beëindigden over een overwonnen Koude Oorlog. Er was de wereld van vóór 9/11 en er is de wereld van ná 9/11.

The War on Terror werd, als reactie, in 2001 uitgeroepen door president George W. Bush. De meest beruchte vijand sneuvelde gisteren in deze strijd: Osama bin Laden. Gedood, in Pakistan, door Amerikaanse militairen. Zijn voorspelling, ook van tien jaar geleden, is uitgekomen: „Amerika zal mij niet levend in handen krijgen.” Gelet op de actie die elitetroepen hebben uitgevoerd, was dat ook niet meer echt de intentie van de Verenigde Staten. De Amerikanen hebben Osama Bin laden na een vuurgevecht gedood, liet president Barrack Obama de bevolking gisteravond weten. Hij had de dood of de gevangenneming van de man die als leider van Al-Qaeda werd gezien, al snel na zijn aantreden tot topprioriteit van de CIA verklaard.

De bange vraag die zich nu wel opdringt is of ook die andere voorspelling van Bin Laden van destijds zal uitkomen: „Ik kan worden geëlimineerd, maar mijn missie niet.” Dat de Amerikanen vandaag in begrijpelijke vreugde uitbarstten, was voor de president terecht geen reden om die realiteit te negeren. Al-Qaeda, de terreurbeweging waarvan Bin Laden de leider of vermeende leider, maar in elk geval het symbool was, zoals Obama zei, zal doorgaan met het voorbereiden van aanslagen, juist nu misschien wel in verhevigde mate. Waakzaamheid blijft dus geboden, in de Verenigde Staten en elders. De strijd tegen terreur is niet voorbij zolang de terreur voortduurt.

Het elimineren van Osama Bin Laden kan worden getypeerd als ‘second best’. De koninklijke weg was gevangenneming en berechting geweest. In beide gevallen zou Bin Laden, hoewel waarschijnlijk niemand meer gedode moslims op zijn naam heeft dan hij, in de ogen van moslimextremisten een martelaar zijn geweest. Hij is wel de bekendste maar zeker niet de eerste terroristenleider die op deze wijze zijn strijd met de dood moet bekopen. En vast niet de laatste. De Amerikanen opereren in Pakistan, Afghanistan en ook Libië met onbemande, op afstand bestuurbare vliegtuigjes, drones. Ze worden gebruikt om doelgericht te doden.

Het effectief uitschakelen van de vijand is een strategie in elke oorlog. Dus ook in de War on Terror. Hoe betreurenswaardig ook, maar er zijn situaties waarin de beginselen van een rechtsstaat niet steeds de hoogste prioriteit kunnen hebben. Soms heiligt het doel de middelen, bijvoorbeeld als dat doel is om (meer) terreur te voorkomen en daarmee de dood van onschuldige slachtoffers. Zoals de 3.000 burgers uit de Verenigde Staten en tientallen andere landen, die op 11 september 2001 bij de aanslagen sneuvelden.

Wat de dood voor Osama bin Laden voor gevolgen heeft, is onzeker, maar het lijdt geen twijfel dat uit naam van een levende Bin Laden meer bloedvergieten zou zijn gevolgd. De actie van de Amerikaanse militairen, in opdracht van hun president, mag daarom als gerechtvaardigd worden beschouwd.