Hello! weet het: haar van Kate zal los hangen morgen

Wie alles wil weten over Kate en William neemt geen genoegen met de Privé, die koopt de Hello! Maar het beste blad over die rare Britten komt uit Frankrijk.

En hoe staat het met (de waanzin rondom) Het Huwelijk in de bladen? Heel goed. Je kunt je arm kopen aan zowel speciale uitgaven als periodieke titels die ‘er iets aan doen’. Bij de Engelse boekwinkel Waterstone’s aan het Amsterdamse Spui vraagt men de bezoeker die zich met twee exemplaren van Hello! (van deze en vorige week), het satirische Private Eye (slap en oeverloos) én met de ‘exclusive collector’s editon Part 1’ van Royal Wedding bij de kassa vervoegt, of hij ook de etalage heeft gezien. En of! Een altaar, van tekst en foto’s en tientallen uitgaven, verlucht met kroezen en andere memorabilia.

Dit alles wegens een verbintenis tussen een ouwelijke bijna-dertiger en een ook al bepaald mevrouwige leeftijdgenote. In de zojuist verschenen jaarlijkse Time, met de honderd invloedrijkste mensen ter wereld, staan ze niet.

Maar: niet alleen gaat het om de toekomstige kroonprins van Groot-Brittannië, het is ook een perfect prins kust kikker-verhaal. In plaats van dat men denkt: hoe kan er morgen van de ene minuut op de andere blauw bloed door Kates aderen stromen, wil men dat wonder geloven en het breed uitgemeten zien.

Probleem voor de ‘bladen’ is de invalshoek. Het prins en de kikker-thema volstaat natuurlijk allang niet meer. Hello! van 25 april onthult daarom de schoonheidsgeheimen van de bruid. Richard Ward, eigenaar van de Londense salon die Kate alle acht jaar die zij heeft moeten wachten op het huwelijksaanzoek, al frequenteert, moet discreet zijn, maar geeft toch ‘een stevige aanwijzing’ (clue) over haar kapsel op de grote dag. „Het zal voor de volle honderd procent los zijn en hangen.” Noem dat maar een aanwijzing, het is eerder hoogverraad.

Zo meldt Hello! ook waar de bruid haar stralende lach heeft laten bleken én dat ze een onzichtbare beugel draagt, het laatste volgens ‘geruchten’. Volgt nog een hele uiteenzetting over zuurstof aanbrengende gezichtscrèmes, met merken en prijzen en al, tot en met de naam van haar favoriete nagellak – lichtroze, van OPI, met de naam Altar Ego – aan toe.

Overigens ziet Middletons gezicht er op close-ups nogal gepancaked uit. Want invalshoeken zijn tot daaraan toe, foto’s en nog eens foto’s spreken de waarheid waar we naar hunkeren. Over hoe dun zij is, en hoe dun zijn haar wordt. Ze vertellen ook dat, nu zij het heeft laten doen, hij zijn tanden ook zal moeten laten bleken. Het contrast is anders te groot. Naar aanleiding van haar magerte suggereert het ene blad anorexia, terwijl het andere die toeschrijft aan de zenuwen en er een verhaal over drie jurken aan vastknoopt. Die liggen klaar: in geval van een lek over de ene creatie, kan er worden uitgeweken naar twee andere. Hoe dan ook wordt de japon op het allerlaatst ‘op het lichaam genaaid’ – bruidsjaponnenmakers schijnen als geen ander te weten dat aanstaande bruiden dramatisch kunnen afvallen.

De Nederlandse bladen Privé en Weekend verhalen beide over de tranen van Middleton bij het graf van Williams moeder Diana, en over haar familie: hun rijkdom en excentrieke verwanten die mogelijk voor toekomstige problemen kunnen zorgen. De Groene Amsterdammer heeft een artikel over de toekomst van de Europese monarchieën.

Verreweg de aardigste uitgave is Le Figaro Magazine. Het blad blijft niet steken bij de monarchie en wijdt een heel nummer aan de ‘verbazingwekkende buur’ Groot-Brittannië. Met Franse expats die er nooit meer weg willen, gesprekken met schrijver Ian McEwan en filosoof Theodore Zeldin, reportages over vintagemode, en over nannies à la Mary Poppins, met kostelijke foto’s.

Pieter Kottman