Opinie

Real Adje

Youp

Mijn zoon in Amerika en ik skypen regelmatig. Wat we skypen? Dat hofnar Albert Drent weer een crèche begint en dat hij die in plaats van Vlinderhof beter Kwik, Kwek & Kwakkie kan noemen. Skypen wij uit krenterigheid? Ook.

Het scheelt duizenden euro’s. En je kunt elkaar zien. Hij belt met zijn vrienden via Facebook. Ook al gratis. Ik doe dat zelf via T-Mobile. Ik vind Duitsers gezelliger. De KPN heeft dus niks aan ons. We zijn niet de enigen die de Hollandse trots links laten liggen. Ze zijn gewoon te duur. Het gaat dan ook niet goed met de KPN.

En nu is iedereen opeens boos op Ad Scheepbouwer. Adje is onlangs iets te joviaal vertrokken. En ook nog eens bulkend van de bonussen. Terwijl hij wist dat er vijfduizend mensen uit geflikkerd zouden worden. Da’s niet lief van Adje. Toch neem ik het voor hem op en geef vijf punten:

1. Een bonus van miljoenen is goed voor het milieu. De graaier koopt er doorgaans een rare villa of een genante boot van. Eentje. Als hij de bonus gedeeld had met zijn werknemers dan waren er zo weer een paar duizend van die burgerlijke caravans bij gekomen. Die hutten moeten achter auto’s, die auto’s zuipen meer benzine en ze worden meestal in stukken natuurgebied geplempt. Zonde. Een stevige bonus naar slechts een persoon is beter voor het milieu.

2. Adje heeft duizenden mensen eruit geflikkerd. Prachtig toch? Die zaten toch maar een beetje hun neus leeg te graaien in een kantoorkolos. Vergaderen, rapportje schrijven, beetje bellen, nog een rapportje, bedrijfsuitje regelen, vrije dagen inroosteren, werkoverleg plannen, enzovoort. Niemand mist die mensen. En zij missen de KPN niet. Adje heeft ze verlost. Nu kunnen ze lekker vissen in het kanaal of proberen om in zo min mogelijk keren een balletje in een gaatje te krijgen, een wandelingetje met hun kleinkind naar de eendjes, hun demente moeder wat vaker water geven, enzovoorts. Alles beter dan je zinloze leven slijten in een doelloos kantoor.

3. Adje heeft ervoor gezorgd dat heel veel kanslozen in India aan de slag kunnen. Kinderen priegelen met hun kleine wriemelvingertjes Blackberry’s en iPhones in elkaar. Adje heeft ervoor gezorgd dat we niet meer zonder deze dingen kunnen. Verder worden de meeste callcenters daarheen verplaatst.

Duizenden sloebers houdt hij daardoor van de straat. Hij zorgt dat ze te eten krijgen. Ik noem dat ontwikkelingshulp.

4. Die jongens uit India komen daardoor niet onze kant op. Hooguit om een potje te cricketen. Ze blijven lekker daar met hun grote gezinnetjes. Iets waar de anderhalf miljoen PVV-kiezers blij mee zullen zijn. En de PVV-haters ook. Want de PVV wordt daardoor overbodig. Sterker nog: de PVV’ers trekken richting India omdat daar werk is. Hoop niet dat ze daar door Houd India Bruin worden tegengehouden. Want dan komen we nooit van ze af.

5. Veel mensen zijn boos omdat Adje bij zijn afscheid dit massaontslag heeft verzwegen. Doe niet zo flauw. Je gaat een feestje toch niet verpesten? Je roept toch niet in je afscheidsspeech: „Ik ga weg en jullie allemaal ook! Alleen ga ik vrijwillig!” Dat zuipt toch niet lekker op zo’n receptie? Nee, er staat bij dat soort gelegenheden een triomfboog bij de deur. En het applaus moet heftig zijn. Daarna gaat de directie over tot de orde van de dag. In de stijl van Adje, die er in de loop van zijn carrière veel meer dan 5.000 uitgeflikkerd heeft. Ontslaan is daar een routineklusje.

Daarbij moet zijn opvolger ook aan zijn bonusjes denken.

Ik vind het zielig voor Adje. Zo’n mooi afscheid en nu de strontkar, het pek en de veren. Beetje het Real Madrid-gevoel. Juichend met de cup door de straten en voor je het weet ligt de beker op de grond en wordt ie geplet door je eigen spelersbus. Vermorzeld zelfs. Treurig? Ja! Maar mooie beelden, dus een hoop amusement.