In de sekssauna neemt het Autowrakmechanisme het over

Terwijl ik door de Lonely Planet blader, valt mijn oog op de omschrijving van een bepaalde sauna. Doordat er overal in Ethiopië thermale bronnen en natuurlijke hot springs zijn, is het sauna-aanbod in Addis Ababa groot. Deze sauna lijkt echter om iets anders bekend te staan dan louter huidzuiverend water: ‘If you visit this bath

Terwijl ik door de Lonely Planet blader, valt mijn oog op de omschrijving van een bepaalde sauna. Doordat er overal in Ethiopië thermale bronnen en natuurlijke hot springs zijn, is het sauna-aanbod in Addis Ababa groot.

Deze sauna lijkt echter om iets anders bekend te staan dan louter huidzuiverend water: ‘If you visit this bath as a couple, it is expected that you’ll have sex in the bath. Follow the rules and use a condom, that you must leave neatly in the corner!’

„Hm”, zeg ik tegen Jan. „Er is een soort sekssauna in Addis. Waar stelletjes seks hebben in het zwembad.” „O”, antwoordt hij. „Raar he?” vervolg ik. „Zo in het zwembad. Waar iedereen het kan zien.” „Tja”, zegt hij.

Ik ben even stil. „Vanuit een journalistiek gezichtspunt is het natuurlijk wel interessant. Zo’n openbare plek. In een strengreligieus Afrikaans land”, zeg ik dan.

„Hm-m.” „Dus eigenlijk ben ik het verplicht om er naartoe te gaan. Voor de journalistiek.” „Nou, zo kun je…” „Kom, als we nu gaan zijn we nog op tijd.”

In de taxi begin ik al een klein beetje spijt te krijgen: straks zit ik daar, in een luguber zwembad, omringd door Ethiopische stelletjes die eensgezind scanderen dat Jan en ik als volgende aan de bak moeten – het feit dat Jan en ik vrienden zijn en helemaal niet met elkaar naar bed willen, ook niet in een buitenlands zwembad, is misschien nog wel het minste probleem.

Maar inmiddels heeft het Autowrakmechanisme het overgenomen: je wilt het niet zien, en toch kun je er je ogen niet afhouden. Ik kan haast nooit weerstand bieden aan het Autowrakmechanisme. De nieuwsgierigheid wint. Ik wil ernaartoe, het zien, denken: ‘o ja, dit wil ik inderdaad niet zien’, en dan weer weggaan.

Eenmaal bij de sauna ben ik zenuwachtiger dan Jan, die het allemaal vrij grappig vindt. „Je mag me geen seconde alleen laten”, sis ik. Jan probeert me gerust te stellen door te zeggen dat de seksuele vrijpostigheid in Ethiopië heus wel mee zal vallen. „Al ben ik wel al twee keer in een toilet door een man aangesproken die vroeg of ik ‘fuckie-fuckie’ wilde doen”, vervolgt hij. „Maar dat is vast een aparte scene.”

Het geruststellen is niet helemaal gelukt.

In het benauwde saunagebouw worden we door een vrouw naar een deur geleid. „Fortyfive minutes”, zegt ze. In de badkamerachtige ruimte staan twee baden die we zelf kunnen vullen met water, elk met een roze zeepje op de rand.

We gaan allebei in bad en lopen na een kwartier twijfelend naar buiten. „En nu?” vraag ik. „Finished”, zegt de vrouw kordaat.

Er was duidelijk geen sprake van een openbaar beminningsbad. En dan valt het kwartje: het bad waar wij in hadden gezeten was bedoeld om ons compleet in uit te leven. Ieuw.

Weer buiten voel ik me opgelucht, enigszins teleurgesteld en ook een beetje vies – daar helpt het zuiverste bronwater niet tegen.

De prijs die je betaalt voor het Autowrakmechanisme.