'Als ik zing ben ik een ander mens'

Nederland, Amsterdam, 18-04-2011 Rijzende ster zangeres Kris Berry (artiestennaam voor Kristel de Haak) op een versterker in de studio waar zij hun muziek opnemen. Voor rubriek de rijzende ster. foto: Bram Budel
Nederland, Amsterdam, 18-04-2011 Rijzende ster zangeres Kris Berry (artiestennaam voor Kristel de Haak) op een versterker in de studio waar zij hun muziek opnemen. Voor rubriek de rijzende ster. foto: Bram Budel Bram Budel

Zangeres Kris Berry (28), op Curaçao geboren als Kristel de Haak, presenteerde in februari haar debuut – een EP zonder titel met vijf nummers. Daarop speelt ze met band (gitaar, bas, trompet en percussie) een zwoele melange van oude jazz, rhythm & blues, country en Chuck Berry rock ’n roll met een Caribische twist. Als ‘Radio 6 Soul & Jazz talent’ kreeg haar single Empty Flower Tree behoorlijk wat steun.

Wat betekent zingen voor je?

„Alles. Ik zing namelijk nog niet zo lang. Negen jaar geleden verhuisde ik van Curaçao naar Nederland voor een studie hotelmanagement en een bedrijfskundige master. Jaren werkte ik in het bedrijfsleven. Diep in mij verlangde ik naar muziek – ik droomde als kind al weg bij liedjes – maar ik heb er nooit aan durven toegeven. Ruim drie jaar terug ging ik zingen in The Oriental Jazzband. Amateurs met een uit de hand gelopen hobby, hartstikke leuk. Ik zong er New Orleans jazz mee en we speelden op veel festivals.

„Mijn keuze voor muziek voelt als een opluchting. En wat gaat het hard; vorig jaar lente schreef ik pas mijn eerste deuntje. Ik ben een ander mens, dichter bij mijzelf.”

Je schrijft je liedjes met gitarist Paul Willemsen (Beans & Fatback, Zuco 103). Kun je uitleggen wat hij voor jouw zangcarrière betekent?

„Paul is de initiator van mijn Kris Berry band. Een heel creatieve gitarist die wat ik hoor, weet om te zetten naar klank. Op maandag hebben we schrijfsessies en maken we kleine raamwerkjes voor liedjes.”

Pas je in een traditie, zo ja, welke?

„Ik ben wel vergeleken met Caro Emerald. Vanwege die wat nostalgische sound, denk ik. Zij maakte de weg nog wat meer vrij voor dit soort muziek. Aan de andere kant: haar muziek is een knap uitgedacht concept. Mijn liedjes zijn persoonlijker, met gedetailleerde teksten. Ik kijk om me heen, maar put ook uit het verleden. Zoals in Seeds of Blue, dat herinneringen herbergt aan mijzelf als klein meisje en mijn echte vader. Als puber al verwerkte ik veel liefdesverdriet in poëzie.”

Kun je al van je zangwerk leven?

„Ik werk parttime als administrateur bij een kookwinkel. Wat ik verdien, steek ik in mijn muziek.”

Wat komt er van jouw Antilliaanse achtergrond terug in jouw muziek?

„Antilliaanse muziek zit in mijn bloed; de ritmes, de folklore met Westerse invloeden. Bovendien is mijn echte vader een goede danser. Ik zing in het Engels, de taal die ik sprak in het belangrijkste deel van mijn jeugd op St. Maarten, na de scheiding van mijn ouders.”

Welke muziek inspireert je?

„Muziek van Nina Simone (I Wish I Knew How It Would Feel to Be Free), Billie Holiday (It’s A Sin To Tell A Lie). De countryzangeres Patsy Cline heb ik ook altijd erg bewonderd. Het zijn geen strakke stemmen, maar ze komen erg binnen.”

Wat was de belangrijkste gebeurtenis in je carrière tot zover?

„Mijn komende optreden in Paradiso. En ik mag er nog niets over zeggen, maar er komt een droomoptreden aan op een groot jazzfestival...”

27/4, Paradiso Amsterdam. www.meetkrisberry.com