Mat en plichtmatig toneelspel

Klara’s Affaires van Dea Loher door Toneelgroep Maastricht. Gezien: 30/3. Te zien t/m 24/4. **

De speelvloer is bezaaid met meubelstukken, van wellustig bed tot harde kerkbank. De personages uit Klara’s Affaires (2000) van de Duitse schrijfster Dea Loher dwalen er verloren doorheen. Titelheldin Klara staat in de interessante Duitse traditie van jonge vrouwen die hun zelfstandigheid bevechten.

Dankzij de enerverende regies van Alize Zandwijk van het Ro Theater heeft Dea Loher hier bekendheid gekregen. Waarom Toneelgroep Maastricht in de regie van Hans Trentelman zich ook aan Loher waagt, is een raadsel. Er springt geen enkele vonk van inspiratie over, de spelers verschuilen zich in mat en plichtmatig toneelspel. Marieke de Kleine geeft haar Klara een felle dictie mee en bewogen handenspel, maar tussen haar en de medespelers ontstaat geen verbintenis. De voornamelijk frontaal gespeelde teksten verhinderen een dramatische ontwikkeling. Zelfs liefdesscènes zijn kil, afstandelijk. Er heerst een vreemde desinteresse in de sfeer van het stuk, alsof de acteurs niet met overtuiging spelen.

Mooi element is de cello- en gitaarmuziek van Mateusz Kwiatkowski. In het acteerspel valt Judith Pol op, de enige die aan haar rol een diepere laag laat zien. Dea Loher is geen gemakkelijk auteur. Haar teksten zijn fragmentarisch. Alleen met volle inzet en brille van alle betrokkenen komt haar complexe toneeltaal tot leven.