Hoe kwam het homohuwelijk er?

Jan Wolter Wabeke was hoofdofficier van justitie in Breda toen hij in 1988 constateerde dat het mogelijk moest zijn om via proefprocessen en rechterlijke uitspraken het parlement zover te krijgen een huwelijk tussen homoseksuelen mogelijk te maken. Samen met andere juristen en homoactivisten zette hij dit proces in gang, hetgeen in 1998 uitmondde in de invoering van het geregistreerd partnerschap. Maar dat werd toch een beetje als een tweederangs oplossing gezien voor homostellen. Drie jaar later kwam het ‘echte’ homohuwelijk er alsnog, onder het paarse kabinet en met name ook dankzij de inzet van Tweede Kamerleden als Boris Dittrich (D66), Anne Lize van der Stoel (VVD) en Mieke van der Burg (PvdA). Ondanks verzet van CDA en SGP.

Overigens koos Nederland in de wet uitdrukkelijk niet voor een ‘homohuwelijk’ – een huwelijksvorm die uitsluitend gericht is op twee mensen van hetzelfde geslacht – maar voor de openstelling van het bestaande burgerlijk huwelijk voor personen van hetzelfde geslacht. Het gebruik van de term homohuwelijk is dus niet helemaal correct.

Het eerste huwelijk voor homoseksuelen vond plaats in Amsterdam, vandaag precies tien jaar geleden. Of eigenlijk waren het vier huwelijken. Job Cohen, burgemeester van Amsterdam, trouwde op 31 maart 2001 om middernacht vier koppels. Nergens ter wereld was dat destijds mogelijk.