Opinie

Een verhelderend grafiekje

Vorige maand was ik bij een bijeenkomst op de Britse ambassade over klimaatbeleid waar Martyn Williams van Friends of the Earth een verhelderende grafiek toonde, die er ongeveer zo uitzag:


De rode lijn en de groene lijn tonen beide een reductie van broeikasgassen (de verticale as) over een bepaalde periode (de horizontale as).

Op de einddatum, laten we voor het gemak zeggen 2050, is de reductie in beide gevallen hetzelfde. Maar als het grootste deel van die daling pas in de laatste periode gebeurt, betekent het dat er tot die tijd een grote hoeveelheid CO2 meer in de atmosfeer komt dan bij een aanvankelijk snelle reductie. En omdat CO2 langdurig in de atmosfeer blijft, heeft dat grote gevolgen (het grijze vlak).

Deze grafiek hou ik sindsdien altijd goed in gedachte als politici spreken over reducties tot wel 80 of meer in 2050. Zeker zo belangrijk als het einddoel in het klimaatdebat, dat meestal ver verwijderd ligt van het einde van de ambtstermijn van de verantwoordelijke bewindslieden, is de weg er naartoe.

Vandaar dat de ‘Roadmap’ voor een koolstofarme economie in 2050 van de Europese Commissie niet zoveel indruk maakt. Er staan mooie intenties in over vermindering van broeikasgassen in diverse sectoren. Uiteindelijk zou dat moeten leiden tot een totale reductie met ten minste 80 procent op de einddatum. Verder schrijft de Commissie dat de baten van deze plannen (175 tot 320 miljard euro door een reductie van de import van fossiele brandstoffen en een groot aantal banen in de groene economie) de kosten (270 miljard op jaarbasis, oftewel 1,5 procent van het Europees Nationaal Product) wel eens zouden kunnen overtreffen.

Het wekte dan ook enige verbazing dat staatssecretaris Joop Atsma (Infrastructuur en Milieu, CDA) zich in de Tweede Kamer meteen na de publicatie van het rapport kritisch uitliet. ‘Tijdens het spel de regels veranderen’ dat doe je niet, zei Atsma. Hij had gezien dat de Commissie de internationaal vastgelegde reductiedoelstelling van 20 procent in 2020 wil verhogen naar 25 procent.

Achteraf stuurde Atsma’s woordvoerder nog wat extra informatie, waaruit bleek dat hij toch wel blij was met het Commissiedocument. ‘Nederland ‘verwelkomt deze routekaart’, was de conclusie. De staatssecretaris wil graag ‘het debat over het benodigde langetermijnbeleid gericht op de benodigde 80-95% emissiereductie in 2050’ openen. Er moet een dialoog gestart worden, vindt Atsma, met de verschillende sectoren ‘over deze lange termijn transtitie’.

Dat klinkt niet als grote haast. En toen moest ik weer even aan de grafiek denken.

 

 

Paul Luttikhuis
Blogger

Paul Luttikhuis

Buitenlandredacteur Paul Luttikhuis volgt op dit blog nieuws over klimaatverandering. Hij schrijft over sociale en economische gevolgen, over manieren waarop landen zich daarop voorbereiden, over nieuwe wetenschappelijke inzichten en over de onderhandelingen na ‘Parijs’. Regelmatig zullen gastauteurs hun licht laten schijnen op deze thema’s.