Een tas met steroïden, of lijnzaadolie?

De start van de Major League werd gisteren overschaduwd door de rechtszaak rond Barry Bonds. De Amerikaanse honkballegende gebruikte steroïden en wordt onder meer verdacht van meineed.

SAN FRANCISCO, CA - MARCH 31: Former Major League Baseball player Barry Bonds waves to supporters as he leaves federal court at the end of the day on March 31, 2011 in San Francisco, California. Barry Bonds' perjury trial accusing him of lying to a grand jury about his use of performance enhancing drugs when he played for the San Francisco Giants wraps up its second week. The trial is expected to last two to four weeks. Justin Sullivan/Getty Images/AFP == FOR NEWSPAPERS, INTERNET, TELCOS & TELEVISION USE ONLY ==
SAN FRANCISCO, CA - MARCH 31: Former Major League Baseball player Barry Bonds waves to supporters as he leaves federal court at the end of the day on March 31, 2011 in San Francisco, California. Barry Bonds' perjury trial accusing him of lying to a grand jury about his use of performance enhancing drugs when he played for the San Francisco Giants wraps up its second week. The trial is expected to last two to four weeks. Justin Sullivan/Getty Images/AFP == FOR NEWSPAPERS, INTERNET, TELCOS & TELEVISION USE ONLY == AFP

Kimberly Bell was negen jaar de buitenechtelijke vriendin van de Amerikaanse homerunkoning Barry Bonds. Tussen 3 juli 1994, toen ze Bonds ontmoette op het parkeerterrein voor het honkbalstadion van diens team de San Francisco Giants (‘Damn girl, you’re fine’). Tegen het einde van hun relatie op 23 mei 2003 vertelde hij haar precies over zijn gebruik van steroïden.

Dat was in 1999, zei ze deze week voor de rechtbank in San Francisco, waar Bonds terechtstaat op beschuldiging van het plegen van meineed en het tegenwerken van justitie. Bonds had destijds volgens Bell „een grote knobbel” aan zijn elleboog. „Het zag er verschrikkelijk uit.”

De honkbalster vertelde haar dat zijn spieren en pezen dankzij steroïden sneller waren gegroeid dan het ellebooggewricht aankon. Bonds stelde Bell destijds gerust: hij „spoot zich niet dagelijks in”, zoals bodybuilders deden. Maar alleen door te gebruiken kon hij mee in de top, zei hij tegen Bell. Later dat jaar werd hij aan zijn elleboog geopereerd.

Bonds was de top, daarover bestaat geen misverstand. De honkballer die in 2007 zijn laatste wedstrijd speelde heeft twee records op zijn naam staan: 762 homeruns in zijn hele carrière en 73 homeruns in een seizoen.

Bell vertelde deze week voor de rechtbank in detail over de lichamelijke en geestelijke prijs die Bonds daarvoor betaalde. Volgens Bell leed hij dankzij het gebruik van stimulerende middelen aan haaruitval en erectiestoornissen. Zijn hoofd en buik zwollen op. Zijn teelballen verschrompelden. Hij kreeg puistjes op zijn schouders en zijn rug. Hij viel regelmatig naar haar uit, werd „bijna” gewelddadig. Hij dreigde haar borstimplantaten „uit te snijden” omdat hij daarvoor had betaald. Hij dreigde haar huis in brand te steken. Hij dreigde meer dan eens haar te onthoofden en haar lichaam achter te laten in een sloot.

De rechtszaak tegen Bonds gaat naar verwachting nog zeker twee weken duren en overschaduwt het begin van het nieuwe seizoen. Opening Day, de eerste wedstrijd, stond gisteren op het programma. Honkballers, clubeigenaren, het bondsbestuur: iedereen snakt naar een definitieve streep onder het zogeheten steroïdentijdperk, dat eind jaren tachtig van de vorige eeuw begon.

Intussen is uitputtend in kaart gebracht dat de beste honkballers van deze generatie, op enkele uitzonderingen na, hun prestaties leverden met kunstmatig opgepompte torso’s. De meeste spelers kozen eieren voor hun geld en biechtten het gebruik van stimulerende middelen op. Ze werden er niet voor gestraft, want het gebruik ervan werd lange tijd gedoogd. Maar eenvoudig was die biecht niet – de sterren van gisteren staan sindsdien bekend als bedriegers. Gepensioneerde tophonkballers zijn traditioneel sporthelden, als zodanig vereerd in het nationale honkbalmuseum in Cooperstown in de staat New York. Maar de spijtoptanten van het steroïdentijdperk worden nadrukkelijk geweerd uit het museum. Zo dreigt een honkbaltijdperk uit het collectieve geheugen te worden gewist, zoals Amerika lange tijd wegkeek van de oorlogen in Korea en Vietnam.

Maar wegkijken is moeilijk zolang de grootste sterren van weleer het honkbal minnende publiek er de kans niet toe geven. Bonds is niet de enige die terechtstaat. Deze zomer volgt werper Roger Clemens. De voormalige toppitcher van onder meer de New York Yankees ontkent, net als Bonds, dat hij zijn prestaties kunstmatig heeft opgeschroefd. Clemens wordt verweten hierover in een hoorzitting van het Congres te hebben gelogen. Bonds zou meineed hebben gepleegd toen hij in 2003 door een grand jury werd ondervraagd.

De rechtszaak van Bonds maakt duidelijk wat de gevolgen kunnen zijn van het tegenwerken van justitie of het federale gezag. Het hele verleden van de betrokken sporter wordt overhoop gehaald. Voormalige medespelers, trainers, vrienden en vriendinnen: iedereen wordt opgeroepen belastende details van de beschuldigde openbaar te maken.

Wie niet meewerkt, riskeert een forse geldboete of gevangenisstraf. Greg Anderson, jeugdvriend en trainer van Bonds, kan daarover meepraten. Zolang de zaak tegen Bonds speelt weigert hij te getuigen. Vorige week verdween hij daarom voor de vierde keer in vijf jaar tijd in de gevangenis.

De getuigenis van Anderson is cruciaal, omdat hij degene was die Bonds jarenlang van stimulerende middelen zou hebben voorzien. Ex-vriendin Kimberly Bell en een eerdere getuige, zijn voormalige zakenpartner Steve Hoskins, zeiden dat Anderson en Bonds zich in hun aanwezigheid regelmatig terugtrokken in de slaapkamer. Volgens Hoskins had Anderson dan altijd een tas bij zich.

Met wondermiddelen? De advocaten van Bonds beweren dat hun cliënt veronderstelde dat Anderson hem geen steroïden toediende, maar lijnzaadolie en een zalfje tegen gewrichtsontsteking.