Biljart

Bij het zien van de foto die Vincent Mentzel van saxofonist Ben Webster heeft gemaakt, herinnerde ik me opeens weer dat verhaal.

Ben Webster heeft een poosje in Amsterdam gewoond en bezocht in die dagen regelmatig sociëteit De Kring. Op een middag nodigde politicoloog/journalist Lucas van der Land hem uit voor een partijtje biljart, niet wetend dat Webster in zijn jonge jaren een hustler is geweest.

Voor wie de film The Hustler niet heeft gezien: in Amerika wordt in cafés vaak om geld gebiljart. Een hustler is iemand die zich voordoet als een matig speler. Hij zorgt ervoor de eerste partij te verliezen. Revanche. Zijn tegenstander denkt: „Die kan ik hebben”, en verhoogt de inzet. De tweede partij wint de hustler op het nippertje. Weer een revanche. Die ander vermoedt dat hij hem aan zal kunnen en de inzet wordt aanzienlijk hoger. Die partij wint de hustler met gemak en hij strijkt tevreden het geld op.

Terug naar De Kring. Partijtje biljart. Borreltje erbij. Lucas van der Land bestelt „een grafkoude uitgeslagen jonge angst”. Dit behoeft uitleg. Angst betekent angostora, een elixer dat met een paar druppels aan de jonge jenever wordt toegevoegd. Uitgeslagen wil zeggen dat de ober die druppels in het glas doet voor hij de jenever inschenkt en met een zwiepende beweging het meeste er weer uitgooit, zodat er nog maar een spoortje aan het glas blijft kleven.

Wat Webster dronk, vermeldt de historie niet.

Ze beginnen. Ben Webster mist zoals gewoonlijk een paar stoten, maar lang duurt het niet. Lucas gaat erin met boter en suiker. Ook de tweede partij verliest Lucas en in de derde is hij al helemaal nergens meer.

Als ze hun keu terug in het rek zetten, zegt Ben Webster met een medelijdend lachje:

„You don’t even KNOW the game.”