Espresso met Bashar al-Assad

48 jaar Het is niet mogelijk om in alle rust espresso te drinken met de president van Syrië. Na elke slok wordt er hartstochtelijk geapplaudisseerd door enkele parlementariërs. ‘Mijn beliebers,’ zegt Bashar al-Assad. ‘Toegegeven: soms word ik er moe van.’ Gisteren sprak de president het volk toe in het parlement, maar werd hij ook continu


48 jaar

Het is niet mogelijk om in alle rust espresso te drinken met de president van Syrië. Na elke slok wordt er hartstochtelijk geapplaudisseerd door enkele parlementariërs. ‘Mijn beliebers,’ zegt Bashar al-Assad. ‘Toegegeven: soms word ik er moe van.’ Gisteren sprak de president het volk toe in het parlement, maar werd hij ook continu onderbroken door applaus, gegil en gejuich. Ik vraag hem of hij ook wel eens onderbroekjes naar zijn hoofd krijgt. Bashar al-Assad neemt een slok van zijn espresso. ‘Het wonderlijkste wat mij ooit is overkomen,’ zegt hij als het applaus verstomt, ‘is een tong in mijn oor.’ De president toont mij trots zijn rechteroor.

De verwachting was dat de president tijdens zijn toespraak hervormingen zou aankondigen en de noodtoestand zou opheffen. ‘Waarom?’ zegt Bashar al-Assad. ‘De noodtoestand is al 48 jaar van kracht.’ Voor hervormingen staat hij wel degelijk open. ‘Maar er komt steeds wat tussen: 11 september, de economische crisis, diverse complotten. En gisteren nog een concert van Justin Bieber.’ Ik vraag hem naar de onrust in het land. Maar Bashar al-Assad wimpelt deze weg als kleine incidenten. Hij vergelijkt Syrië met de espresso die ik voor hem heb gemaakt: ‘Sterk, gebonden, harmonieus.’ En de zestig doden die afgelopen weken zijn gevallen bij protesten? De president antwoordt: ‘Jij zou er ook goed aan doen om wat reaguurders de les te lezen.’